20/7/16

Σινεμα o παράδεισος




Από μικρή ηλικία στεκόμουν και χάζευα τις φωτογραφίες με τους περίεργους τίτλους
«Σκύψε ευλογημένη»
«Τα πρώτα καμάκια»
«Οδός των Τρως»
και δίπλα η επιγραφή "Σήμερα δύο έργα σεξ."
Από τα 18 που μπορούσα τελικά να επισκεφτώ αυτούς τους ναούς της ηδονής έχουν περάσει πολλές βραδιές στα σκοτεινά αυτά μπουντρούμια με την δυσωδία και την μυρωδιά από κάτουρα και ιδρώτα.
Ένα ανακάτεμα από κάθε λογιών ανθρώπους πάνε στα τσοντάδικα.
Πούστηδες gay τραβεστί , Πακιστανοί παντρεμένοι Αλβανοί , Ρώσοι , φαντάροι , έφηβοι , βιζητότεκνα , πουρές , μπαλαμιά συνταξιούχοι, άστεγοι μαμούχαλα ακόμα και παπάδες.
Ότι ψάχνεις εδώ μπορεί να το βρεις.
Στο πολύχρωμο τσίρκο της πολιτισμικής παρακμής.
Στέκεσαι στην αρχή στην είσοδο κοιτώντας ανέμελα τις αφίσες.
Τρέχεις στο ταμείο.
Έχεις πάντα ακριβώς 5 εύρο (κάποτε 500 δρχ) για να μην καθυστερείς και σε βλέπει και ο κόσμος.
Το μαγαζί ανοίγει τις πόρτες του πρωί και κλείνει μετά τις 4 το πρωί.
Μπαίνεις μέσα.


Ομίχλη από τα τσιγάρα , η τσόντα παίζει η αίθουσα βρομάει.
Οι μπροστινοί συνήθως κοιμούνται . Είναι άστεγοι , κουρασμένοι , φαντάροι που περιμένουν να ανοίξει το ΚΤΕΛ η να έρθει το τρένο τους – φυσικά δίνουν και από καμία πίπα.
Όποτε παραμερίζω την πόρτα για να μπω όλοι γυρνάνε προς το μέρος μου.
Μπαίνει νέο αίμα
Τα βιζιτότεκνα κοιτάζουνε με λαγνεία αλλά δεν δίνουν σημασία.
Κυνηγάνε το μεροκάματο.
Αν βγει καλό χρήμα .. τότε λίγο πριν φύγουν μπορεί να κάνουμε κέφι έτσι για την καύλα.
Ηλικία και εμφάνιση παίζουν μεγάλο ρόλο.
Αν είσαι χοντρός , γέρος φαλακρός και άσχημος είσαι ξοφλημένος. Εκτός και αν πληρώσεις.
Πολλές από τις λούγκες μασκαρεύονται στην τουαλέτα φόρεμα και κουλικά.
Θέλουν να γίνουν γυναίκες να τραβήξουν τους κωλομπαράδες.
Τα χρώματα και τα στράς θαμπώνουν. Μερικές γίνονται χειρότερες. Σκέτοι καραγκιόζιδες.
Κάθε φορά που βολτάρω καπνίζοντας και κουνώντας επιδεικτικά το κώλο τρελαίνω τους παππούδες.
Τους αφήνω πολλές φορές να παίρνουν μάτι όταν κάνω πίπες η γαμιέμαι για να τραβάνε καμιά μαλακία να ξαλαφρώνουν.
Με ευχαριστεί γιατί βλέπω το χαμογελώ τους ,την λάμψη στα μάτια τους.
Πάνω κάτω και ξανά πάνω κάτω βόλτες.
Οι αίθουσες μυρίζουν αυτό το χαρακτηριστικό πατσουλί των Πακιστανών που σπάει τη μύτη. Δεν φεύγει με τίποτα.
Μια άλλη χαρακτηριστική μυρουδιά είναι το λιβάνι. Κάθετε πάνω στους παπάδες και το κουβαλάνε μαζί τους. Βγάζουν τα ράσα για να σε ξεγελάσουν αλλά τη μύτη δεν την ξεγελάς.
Έρχονται μέρες που στον εξώστη από τις παρτούζες το πάτωμα γεμίζει καπότες και χαλασμένα σπέρματα.
- Δώσε τσιγάρο ακούω
- Δεν έχω και εγώ τράκα το έκανα.
Δεν βγάζεις ποτέ πακέτο αν δεν θες να τελειώσει σε 10 λεπτά
Απλά προσποιείσαι ότι και εσύ δεν έχεις τσιγάρα.
Οι gay με κοιτάνε με αηδία γιατί μιλάω και κάνω παρέα στους αλλοδαπούς.
Φυσικά μετά πάνε κρυφά και παρακαλάνε να τους γαμήσουν.
-Αυτοί είναι πουστάρες μου λένε τα τσόλια καμιά φορά
- Γιατί εγώ τι είμαι βρε τους λέω?
- Εσύ είσαι καλό παιδί απαντάνε.

Θα μείνω λίγο ακόμα.
Ανάβω τσιγάρο
Το πετάω και βγαίνω έξω.
Έσκασα
Οι θεατές χάνονται στα στενά.
Δεν έχω δει ποτέ κανέναν από αυτούς κάπου αλλού εκτός σινεμά.
Που πάνε όταν τελειώνει το έργο και κλείνει η οθόνη?



 σήμερα είσαι εσυ ...
χτες ήταν κάποιος άλλος
αμουδιές
παραλία
πάλι στα νησιά
πάλι ο ήλιος να καίει
πάλι αυτή η ζέστη
και εγω να νιώθω
και πάλι αυτην την μοναξιά...






Σταυρουδάκι Χρηστό





Όταν έσκυβες  ακουμπούσε επάνω μου.
Έμπαινε στα μάτια σου.
Πήγαινε πέρα δώθε σαν εκκρεμές
Μπερδευόταν μέσα στα χέρια μας.
Σου αποσπούσε την προσοχή
Το έβγαλες και το ακούμπησες στο τραπέζι.
Η  επαφή μας παρ όλα αυτά δεν ήταν κάτι το τρομερό.
Απεναντίας σιωπηρά αποφανθήκαμε ότι ήτανε μια αποτυχία.
Όταν πήγα να μαζέψω τις καπότες από το τραπέζι το είδα εκεί..
Φτιαγμένο από λευκόχρυσο , περασμένο σε μια λεπτή αλυσίδα.
Το έχω πάντοτε μαζί μου .. κάτι σαν φυλαχτό
 μέχρι να σε τρακάρω σε κανένα πάρκο για να στο επιστρέψω.


Το αγόρι του Λούνα Πάρκ





- Έχεις πολύ ωραίο σώμα του είπα.
- Και να φανταστείς ότι δεν γυμνάζομαι , είναι απο την δουλειά μου απάντησε και χαμογέλασε παίρνοντας εκείνο το ύφος που έχουν τα παιδιά όταν κάνουν μια σκανδαλιά.
- Και που δουλεύεις ? Ρώτησα
- Σε όλη την Ελλάδα. Όπου υπάρχουν Λούνα Πάρκ. Στήνω και ξεστήνω τα μηχανήματα.
Κάπως έτσι ένιωσα μετά από καιρό πως έκανες και για εμάς.
Πρώτα η μουσική και οι φωνές , μετά ένα – ένα τα φώτα
και στο βάθος εσύ να παλεύεις με τα “συγκρουόμενα” και την μπαλαρίνα.
Δύσκολη Δουλειά αλλά κάποιος πρέπει να την κάνει... κάποιος πρέπει να είναι εκεί όταν τελειώνει το όνειρο.


Κακές συνήθειες..







Θέλεις ένα ; με ρώτησες και άπλωσες το πακέτο μπροστά μου.
Ντράπηκα να πω όχι.
Δεν ήθελα να σε απογοητεύσω λέγοντας σου πως δεν καπνίζω.
Σε ένα μήνα άρχισα να παίρνω πακέτο για να μην σου κάνω συνέχεια τράκα.
Τελικά ο έρωτας μας παρέμεινε πλατωνικός.
Ο εθισμός του τσιγάρου όμως μόνιμος…
έτσι για να μου το θυμίζει.




Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget