30/5/09

Τριαντάφυλλα και φράουλες


Για άλλη μια χρονιά
Έκθεση Βιβλίου στην Θεσσαλονίκη.
Είναι μέχρι την Κυριακή
και είναι μια καλή ευκαιρία να πάτε.
Περισσότερες λεπτομέρειες
http://www.thessalonikibookfair.com/

Το σημαντικότερο γεγονός στην φετινή έκθεση
είναι η έκδοση και κυκλοφορία κατα την διάρκεια της εκθέσεως
του βιβλίου ενός πολύ καλού φίλου του Αιμίλιου Βαρνά
με τίτλο "Τριαντάφυλλα και φράουλες".
Θυμάμαι τον καιρό που κλεινόταν σπίτι για να το γράψει,
την ημέρα που μου έδωσε το πρώτο χειρόγραφο,
όταν του είπα
"Καλό είναι αλλά ποιος θα εκδώσει μια γκέη ιστορία?"
μέχρι την μέρα που με πήρε και μου είπε
"Τελικά από όλους απάντησαν οι εκδόσεις Νεφέλη"

Η περίληψη στο πίσω μέρος του βιβλίου λέει


Είμαι έξω...
…μόνος μου.
Το σπίτι του Μίλτου είναι κοντά στο σιδηροδρομικό σταθμό. Για να φτάσω μέχρι εκεί, αφού κατεβώ από το λεωφορείο, πρέπει να ανεβώ μια γέφυρα που περνάει πάνω από τις γραμμές των τρένων. Γέφυρα σιδερένια, παλιά. Κάνω πολλή φασαρία όταν την περνάω. Όλη η πόλη ακούει τα βήματά μου. Εκεί υπάρχω. Την αγαπάω, είναι ωραία. Ανεβαίνω, είμαι ψηλά, περπατάω, νιώθω υπέροχα. Σκέφτομαι τον Άνχελ, σκέφτομαι να πέσω στο κενό. Να φύγω τώρα που είμαι ευτυχισμένος… Να μην είμαι αχάριστος… Να μη ζητήσω περισσότερα… Να μη ζήσω τίποτε άλλο που να είναι μικρότερο, λιγότερο έντονο, λιγότερο όμορφο. Να μη ζητήσω τίποτε άλλο. Όσο έζησα, έζησα! Να φύγω τώρα! Να ήταν η γέφυρα πιο ψηλή… Να μη φοβόμουν τον πόνο… Να μην είχα αίμα…
«Ναι, σιγά!».
Μετράω τα σκαλοπάτια…
Θεσσαλονίκη, σήμερα. Μια ιστορία αγάπης ανάμεσα σ’ έναν Έλληνα και σ’ ένα Βούλγαρο δοσμένη με εικόνες που διαδέχονται ταχύτατα η μια την άλλη σαν τα καρέ κινηματογραφικής ταινίας. Φασαρία, άγχος, φυσικά φαινόμενα, κι οι άνθρωποι μέρος του ντεκόρ. Η μουσική ως μέσο έκφρασης και αμέτρητα τσιγάρα που βουλώνουν τα στόματα. Κυρίαρχος όλων ο χρόνος. Στο τέλος, ο αφηγητής αναρωτιέται: αυτό που κράτησε τόσο λίγο, μήπως ήταν τελικά πολύ;
Καλοκαίρι στη Θεσσαλονίκη. Ξαφνικές μπόρες και ανεμοστρόβιλοι. Δυο νέοι άντρες συναντιόνται και ερωτεύονται. Οι συνθήκες, ιδανικές για την ανάφλεξη του πάθους και την απόλαυσή του. Ο χρόνος, σύμμαχος κι αυτός του έρωτα. Όμως ο χρόνος είναι ατίθασος, είναι άστατος, εκεί που μένει μετέωρος,
εκεί αρχίζει να καλπάζει. Εκεί που συνδαυλίζει τον έρωτα, εκεί τον πυρπολεί. Γιατί; Πώς; Πότε; Αναρωτιέται ο αφηγητής, αναρωτιέται βασανιστικά, ώσπου να καταλάβει πως ένα πάθος δεν επιδέχεται εξηγήσεις, ερμηνείες. Ένα πάθος βιώνεται, κι αυτό είναι όλο.
Θαρραλέο και τολμηρό μέσα στην αλήθεια του, το πρώτο αυτό μυθιστόρημα του Αιμίλιου Βάρνα αφηγείται μια δυνατή ερωτική ιστορία ανάμεσα σε δύο άντρες. Τα κεφάλαια, πολύ σύντομα τα περισσότερα,
συντονίζονται με τη λαχανιαστή ανάσα των προσώπων, οι δρόμοι της πόλης ακούν τα βήματά τους, οι στίχοι των τραγουδιών εκφράζουν την αίσθηση και το συναίσθημα εκεί όπου οι λέξεις δεν αρκούν.

6 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

opou yparxoun:
vivlia,
koultoura,
skepseis,
provlhmatismoi

mas pianei mia mounga,
mia adiaforia,
mia apatheia,
mia apextheia
i einai idea mou ?

pisoglendis είπε...

δεν έχεις άδικο....

αν δεις στατιστικά το μπλόγκ...σε τέτοια θέματα δεν έχει σχόλια...

Ανώνυμος είπε...

ara einai endeiktiko gia to epipedo twn poustidwn

gamoto kai den borw na ginw etero!

pisoglendis είπε...

koita then einai endiktiko gia olous...

isos einai endiktiko tis pliopsifias ..

tin xriston tou net

tou mesou gay

alla exei kai enalaktikous gay

opote please min gineis etero

Ανώνυμος είπε...

mwre den eimai mono tou internet, gia afto apogoitevomai

pantou ta idia einai, eite edw eite stin pragmatiki zwh

allo ti tha thelame na einai i katastasi , kai allo pws einai pragmatika

min petame sta synnefa

pisoglendis είπε...

etsi tha milouse o anonimos giorgos
i megali mou agapi..
pou xathike.... :(

koita yparxoun eksereseis omos...

paizeis me tis eksereseis..
prepei na psakseis me perisotero kopo
kai perisotero xrono..
alla thavreis sigoura afto pou theleis

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget