7/10/09

Μου άρεσε ....


..όπως και κάθε ταινία του Λάρς Φον Τρίαρ



Ένα ζευγάρι αποφασίζει να καταφύγει στη δική του Εδέμ, τη γη της επαγγελίας , που είναι μια καλύβα απομονωμένη στο κέντρο ενός δάσους . Εκεί προσπαθούν να ξαναχτίσουν την κατεστραμμένη τους σχέση και να επισκευάσουν τις ραγισμένες καρδιές τους
Όμως η Φύση αποφασίζει να τους δώσει τα δικά της μαθήματα κι έτσι τα πράγματα
πάνε από το κακό ...στο χειρότερο ...

9 σχόλια:

undantag είπε...

Αναμφίβολα ο von Trier είναι από τους μεγαλύτερους σύγχρονους σκηνοθέτες.
Αυτή όμως η ταινία, για μένα, δεν ήταν στο ύψος των προσδοκιών.

Σύμβολα επί συμβόλων, αργή πλοκή, κενά στην ιστορία... σαν Αλμοδοβάρ με τρία Λεξοτανίλ.

Ρέστα έδωσα μόνο στην πέντε πρώτα λεπτά της ιστορίας (κλασσική μουσική - αργή κίνηση - black & white).

Ας ξαναεπιστρέψει στην περίοδο που έκανε τηλεοπτικές σειρές για τη δανέζικη τηλεόραση...

τakis x είπε...

Σιγα την ταινια...Παιδι μου αυτος ειναι σαικο..και καλα να σαι σαικο και να το πουλας καλα..αλλα εδω..δεν..και το ρεζουμε πιο ειναι?Μην κοψετε τα φαρμακα .Καλυτερα σε καταστολη.Πολυ σωστα.Θα τριζουν τα κοκκαλα του ταρκοφσκι..

pisoglendis είπε...

undantag η αρχή ειναι πραγματικά πολύ καλή ..
οι παλαιότερες ταινίες του ηταν καλύτερες
βλέπε dog ville
αλλά και αυτή είχε κάτι να μου πει
ειδικά για την χρήση του σινεμά και την χρήση των συμβώλων και τις ιστορίας

τάκις

ο Τρίαρ και το ξέρει και το πουλάει πολύ καλά πιστεύω
...

Ο Ταρκόφσκι πάλι δεν μου αρέσει

Ντέμης είπε...

Αχ, ο Ταρκόφσκι είναι πάρα πολύ δύσκολος! Μεγαλοφυΐα αλλά τα έργα του θέλουν να τα δεις δέκα φορές για να τα καταλάβεις. Και μεταξύ μας, ούτε μία φορά δεν είναι εύκολο να δεις ταινία του, όχι δέκα!
Το Dogville του von Trier ομολογώ πως δεν κατάφερα να το τελειώσω. Έφυγα από την αίθουσα στο ημίωρο - με το κεφάλι σκυφτό! Γιατί βρε Πισωγλέντη μου την αποκάλεσε Αντίχριστο; Η πλοκή που μας δίνεις δεν έχει σχέση με τον τίτλο ή την αφίσσα. Ή κρατάς τις εκπλήξεις της κρυφές;!

pisoglendis είπε...

Ντέμη

θεωρώ το Dogville πέρα απο το θέμα και την ιστορία που σε τσακίζουν
μια σπουδαία δουλειά πάνω στην σχέση θεάτρου και κινηματογράφου..
αν και δεν έχουν γίνει άλλες προσπάθειες ο Τρίαρ ειναι ο μόνος που έφτασε την σχέση αυτη σε ενα ταυτόσιμο σημείο...

γιατί θα πρέπει επειδή βλέπεις σινεμά όλα να απεικονίζονται??

Στους Ηλίθιους ήθελε να κάνει κομμάτια το σινεμά και να χρησιμοποιήσει οτι είχε και δεν είχε το Δόγμα του ..

ο άνθρωπος έχει δηλασει οτι ειναι τρελός και οτι πάσχει απο κατάθλιψη..
μια τρέλα την κουβαλάει
αλλά μ αρέσει γιατί ειναι τολμηρός και ανανεωτής
φέρνει κάτι φρέσκο κατι νέο
άλλωτε πετυχημένα άλλωτε οχι
αδιαφορος δεν ειναι σε καμία περίπτωση

ο Αντίχρηστος του έχει κάποιες σπουδαίες λήψεις

το πρώτο κομμάτι ειναι αρκετά βαρετό
και το β μέρος σαδομαζο..
αλλά το βρήκα μια ενδιαφέρουσα σπουδη

pisoglendis είπε...

τώρα γιατι το ονόμασε έτσι δεν έχει πει ούτε καν ο ίδος
υποθετικα μπορούμε να πούμε μόνο

οτιειναι μια ταινία
για τους πρωτόπλαστους... αλλά από την ανάποδη!».

Το δάσος ειναι η Εδέμ έτσι ονομάζεται
μετά το θάνατο του παιδιού επιστρέφουν στην Εδέμ (στον παράδεισο) αφού έχουν γνωρίσει το σεξ, αφού έχουν κάνει ένα παιδί, αφού έχουν βιώσει την απώλεια του παιδιού τους και αφού έχουν φορτωθεί την ενοχή γι' αυτό
Επιστροφή στην φύση

Οπότε αρχίζουν και λειτουργούν ανάποδα..
χάνουν τα στοιχεία του πολιτισμού
πάνε να αλληλοφαγωθούν
και ο Αδάμ σκοτώνει την Ευα που φτιάχτηκε απο το πλευρο του
η αντιστροφή του καλου ειναι το κακό το Χρηστού ο Αντίχριστος

Στην ιστορία του σινεμά πάντα το ανάποδο
η επιστροφή στην φύση
το κακό
και ο Αντίχρηστος μπαινουν σαν προβληματικη

pisoglendis είπε...

Ο ίδιος έχει δηλώσει σε συνεντευξεις τύπου

Πριν από περίπου δύο χρόνια, υπέφερα από κατάθλιψη. Ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία για μένα. Τα πάντα, χωρίς καμία εξαίρεση, μου φαίνονταν άνευ σημασίας και αξίας.
Δεν μπορούσα να δουλέψω.
Έξι μήνες αργότερα, σαν άσκηση απλώς, έγραψα ένα σενάριο. Ήταν ένα είδος θεραπείας, αλλά και συγχρόνως μια αναζήτηση, ένα πείραμα για να δω αν θα μπορούσα να γυρίσω ποτέ ξανά κάποια ταινία. Το σενάριο τέλειωσε και γυρίστηκε χωρίς μεγάλο ενθουσιασμό, όπως ήταν, κι αξιοποιώντας ούτε το μισό από τις σωματικές αλλά και τις πνευματικές μου δυνατότητες. Η δουλειά στο σενάριο δεν έγινε σύμφωνα με το συνήθη τρόπο δουλειάς μου. Σκηνές προσθέτονταν χωρίς λόγο. Εικόνες συνθέτονταν χωρίς να ακολουθείται κάποια λογική ή κάποιου είδους κινηματογραφική σκέψη. Συχνά προέρχονταν από όνειρα που έβλεπα εκείνη την εποχή, ή από όνειρα που είχα δει παλιότερα στη διάρκεια της ζωής μου. Για μια ακόμη φορά, το θέμα ήταν η «Φύση», αλλά με ένα τρόπο διαφορετικό, περισσότερο ευθύ απ' ό, τι παλιά. Με έναν τρόπο πιο προσωπικό.
ο φιλμ δεν περιέχει κάποιο συγκεκριμένο κώδικα ηθικής, και στη θέση της πλοκής έχει μονάχα αυτά που κάποιοι θα αποκαλούσαν τα «απολύτως απαραίτητα».
Διάβαζα Στρίντμπεργκ όταν ήμουν νέος. Διάβαζα με ενθουσιασμό τα όσα έγραφε πριν πάει στο Παρίσι για να γίνει αλχημιστής και αυτά που έγραψε όσο διέμενε εκεί ..την περίοδο που αργότερα αποκλήθηκε «κρίση της κολάσεώς» του (inferno crisis) -ήταν άραγε ο «Αντίχριστος» η δική μου Κρίση της Κολάσεως;
Η συγγένειά μου με τον Στρίντμπεργκ;
Σε κάθε περίπτωση δεν μπορώ να σας προσφέρω καμιά δικαιολογία για τον «Αντίχριστο». Τίποτε άλλο εκτός από την απόλυτη πίστη μου στο φιλμ -το σημαντικότερο φιλμ σε ολόκληρη την καριέρα μου!

Ντέμης είπε...

Ε, μετά από αυτά που μου ανέλυσες, πραγματικά θα πάω να το δω! Πολύ ενδιαφέρον φαίνεται τελικά. Ευχαριστώ.
Και φυσικά δεν είναι αδιάφορος, απλά "δύσκολος". Το ότι εγώ δεν κατάφερα να τελειώσω ταινία του δεν λέει κάτι για τον φον Τρίερ, για μένα λέει, χαχά!

pisoglendis είπε...

Ντέμη το dogville ηταν πραγματικά καλό
και το Χορεύοντας στο σκοτάδι
και το Δαμάζοντας τα κύμματα

και οι Ηλίθιοι

ο Αντίχριστος με ξένισε λίγο
αλλά ο Τρίαρ ειναι οτι πιο ενδιαφέρον έχει να δείξει το σινεμά σήμερα

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget