27/11/09

Μια παλιά ιστορία



Την ιστορία μου την διηγήθηκε ο ψιλικατζής της γειτονιάς μας ένα απόγευμα του χειμώνα.
Ο ίδιος κοντεύει τα 90.
Στην ηλικία που ήταν φαντάρος σε μια έξοδο με 5 φίλους πήγανε σε ένα κουρείο.
- Καλός τα παλικάρια μας τους υποδέχτηκε ο κομμωτής.
Από τις κινήσεις και το βλέμμα του ήταν φανερό πως επρόκειτο για πούστη.
Έτσι όπως τέντωνε το χέρι και τραβούσε τις ψαλιδιές άφηνε να φαίνεται το ρολόι του.
Πολύ ωραίο του είπε ο ένας φαντάρος της παρέας.
Σ αρέσει ? είναι χρυσό του είπε ο μπαρμπέρης.
Κάποτε τελείωσαν με τα κουρέματα.
Στο δρόμο σχολίαζαν τις κινήσεις την φωνή και τη συμπεριφορά του.
Ωραίο ρολόι όμως έτσι? Είπε ο ένας.
Ήταν αυτός που του είχε κάνει εντύπωση εξ αρχής.
Αυτός που μετά από δύο ημέρες
θα το φορούσε περιχαρής και περήφανος στον καρπό του

6 σχόλια:

Το λαγωνικό είπε...

Χμμμ Του χάρισε το ρολόι γιατί περάσανε καλά και εμείς καλύτερα ή τον έσπασε στο ξύλο και του το πήρε με το ζόρι;; Το "περιχαρής" μάλλον προς την πρώτη εκδοχή δίχνει και αυτήν θέλω να πιστεύω.

Ανώνυμος είπε...

ρε συ πισωγλέντη, δηλαδή το σκηνικό έγινε γύρω στο 1930?
κι ο άλλος έδωσε χρυσό ρολόι για να φάει πούτσο?
δεν κολλάει...

pisoglendis είπε...

απ οτι μου ειπε ο κύριος Γιάννης απλά του έκατσε με αντάλλαγμα το ρολόι

pisoglendis είπε...

πρέπει να έγινε κοντα στο 1940
αν θυμαμαι καλά..
ισως και 30
το ρολόι ήταν ενα καλό ρολόι
τωρα πόσο χρυσο και πόσο φανταχτερο δεν ξέρω
γιατι να μην μπορεί να έχει γίνει?

Ανώνυμος είπε...

kalos malakas itan!!!

another george blog είπε...

Άλλες εποχές, ίδιο θέμα, παρόμοιος τρόπος.

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget