31/1/10

Μελετάται νομιμοποίηση των σχέσεων ομοφυλοφίλων


Το 85% των Κυπρίων απορρίπτει γάμο ομοφυλόφιλων και το 90% την υιοθεσία παιδιών


Όπως ανέφερε στον «Π» η Επίτροπος Διοικήσεως, δεν έχει ακόμη καταλήξει σε ακριβή συμπεράσματα, οπόταν δε μπορεί επίσημα να πει αν θα προτείνει τη νομιμοποίηση του γάμου μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου ή απλώς τη νομιμοποίηση της συμβίωσης

Της Σοφίας Θεοδοσίου

Η κυπριακή κοινωνία ξέρει καλά να κρύβει κάτω από το χαλί όσα την ενοχλούν και να στρέφει το κεφάλι σε ό,τι απορρίπτει, προσποιούμενη ότι τίποτα δεν ξέρει, ότι τίποτα δε συμβαίνει. Έτσι και με την ομοφυλοφιλία. Μας ενοχλεί; Ας προσποιηθούμε ότι δεν υπάρχει! Και, αν και όλοι διακηρύττουν πως «ο καθένας μπορεί να κάνει ό,τι γουστάρει στο κρεβάτι του», εντούτοις, πόσοι θα αποδεικνύονταν τόσο ψύχραιμοι και ανοιχτόμυαλοι αν τους ομολογούσαν τα ίδιά τους τα παιδιά ότι έλκονται από άτομα του ίδιου φύλου; Στη Μεγάλη Βρετανία, μια χώρα από τις πιο ανεκτικές απέναντι στους ΛΟΑΤ (Λεσβιακά, Ομοφυλόφιλα, Αμφισεξουαλικά, Τρανσεξουαλικά άτομα), το 29% των λεσβιών και το 25% των ομοφυλόφιλων αντρών που εκμυστηρεύτηκαν στις οικογένειές τους τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό, έμειναν άστεγοι! Φαντάζεστε λοιπόν πόσο καλά πρέπει να κρύβονται οι Κύπριοι ομοφυλόφιλοι; Ή μήπως έχουμε την ψευδαίσθηση ότι όλοι οι νεαροί Κύπριοι που επιλέγουν να ζήσουν και να εργαστούν στο εξωτερικό, το πράττουν επειδή βρίσκουν καλύτερες επαγγελματικές ευκαιρίες; Πόσοι άραγε απ΄ αυτούς ξενιτεύονται απλά και μόνο για να μπορούν να ζήσουν ελεύθερα και χωρίς καταπίεση, φοβούμενοι την κοινωνική κατακραυγή και την οικογενειακή απόρριψη εξαιτίας των σεξουαλικών τους προτιμήσεων;
Σε ευρωπαϊκή έρευνα με τίτλο «Discrimination in the European Union: Perceptions, Experiences and Attitudes» που έγινε μεταξύ Φεβρουαρίου και Μαρτίου του 2008, το 80% των ερωτηθέντων Κύπριων απάντησαν πως δεν έχουν κανένα ομοφυλόφιλο φίλο ή γνωστό ! Τρανταχτή απόδειξη πως... δεν έχουμε ιδέα για το δράμα κάποιων ανθρώπων -που μπορεί να είναι και φίλοι μας- και οι οποίοι αναγκάζονται να υποκρίνονται τους... «νορμάλ».

Στην κορυφή των διακρίσεων
Όταν λοιπόν είναι τόσο δύσκολο για την κυπριακή κοινωνία να αποδεχτεί τη σεξουαλική διαφορετικότητα, είναι φανερό πόσο δυσκολότερη είναι η αποδοχή τους από την πολιτεία ως ισότιμων πολιτών. Διόλου παράξενο λοιπόν που, ενώ σε άλλες χώρες η συμβίωση -ακόμη και οι γάμοι- ομόφυλων ζευγαριών έχουν νομιμοποιηθεί (σε χώρες μάλιστα όπως η Σουηδία, η εκκλησία ευλογεί τους γάμους ατόμων του ίδιου φύλου), στην Κύπρο η ομοφυλοφιλία είναι ίσως ακόμα το μεγαλύτερο ταμπού. Είναι χαρακτηριστικό πως, σύμφωνα με το Ευρωβαρόμετρο του 2009, η Κύπρος βρίσκεται στην κορυφή των σεξουαλικών διακρίσεων με 66% (αν και το ποσοστό μειώθηκε κατά 7% σε σχέση με το 2008, όταν άγγιζε το 73%). Παράλληλα, δύο χρόνια πριν, η Κύπρος βρισκόταν στην τρίτη θέση από το τέλος μεταξύ των 27 κρατών μελών της ΕΕ όσον αφορά την αποδοχή γάμων ομοφυλόφιλων, με το ποσοστό αντίθεσης να αγγίζει το 85%. Η δε αντίθεση στην προοπτική υιοθέτησης παιδιών από ζευγάρια ομοφυλοφίλων άγγιζε το 90%.

Γάμος ή σύμφωνο συμβίωσης;
Παρατηρείται εντούτοις πως σιγά-σιγά αρχίζουν και οι Κύπριοι ομοφυλόφιλοι να ξεθαρρεύουν και να διεκδικούν τα δικαιώματά τους. Πρόσφατα, μάλιστα, Κύπριος πολίτης προέβη σε καταγγελία στο γραφείο της Επιτρόπου Διοικήσεως, καθώς δεν υπάρχει νομοθεσία στη χώρα μας που να του επιτρέπει να τελέσει γάμο με τον ομόφυλο σύντροφό του. Έτσι η Ηλιάνα Νικολάου ετοιμάζει σχετική Έκθεση, η οποία αναμένεται να είναι έτοιμη εντός του Φεβρουαρίου.
Όπως ανέφερε στον «Π» η Επίτροπος, δεν έχει ακόμη καταλήξει σε ακριβή συμπεράσματα, οπόταν δε μπορεί επίσημα να πει αν θα προτείνει τη νομιμοποίηση του γάμου μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου ή απλά τη νομιμοποίηση της συμβίωσης. Το μόνο σίγουρο είναι πως το σύμφωνο συμβίωσης, το οποίο ισχύει ήδη στην Ελλάδα -αλλά και σε πολλές χώρες της ΕΕ, είναι ένα βήμα που έπρεπε να είχε γίνει προ πολλού. Είτε αυτό αφορά τη συμβίωση ετερόφυλων είτε ομόφυλων ζευγαριών. «Σήμερα ο γάμος δεν αποτελεί τη μοναδική μορφή συμβίωσης, οπόταν πρέπει να ληφθούν υπόψη οι πραγματικότητες της κυπριακής κοινωνίας».
Όπως πληροφορηθήκαμε, το γραφείο της κ. Νικολάου διερεύνησε και παλαιότερα παράπονα παρόμοιας φύσης, τα πλείστα εκ των οποίων επιλύθηκαν βάσει της ευρωπαϊκής οδηγίας για την ελεύθερη διακίνηση των Ευρωπαίων πολιτών και των συντρόφων τους, χωρίς διάκριση φύλου ή σεξουαλικών προτιμήσεων. Σε μια περίπτωση, Ευρωπαίος πολίτης που είχε συνάψει σύμφωνο συμβίωσης στη Μ. Βρετανία ήθελε να έρθει στην Κύπρο με το σύντροφό του, αλλά δεν του επιτρεπόταν η είσοδος. Σε άλλη περίπτωση, ο σύζυγος Κύπριου πολίτη, με τον οποίον είχαν ήδη τελέσει γάμο στο εξωτερικό (διέθεταν μάλιστα πιστοποιητικό γάμου), αντιμετώπιζε δυσκολίες στην απόκτηση άδειας παραμονής και εργασίας.

Τους οδηγούμε στα κατεχόμενα...
«Το φυσιολογικό είναι να ζευγαρώνει αρσενικό με θηλυκό ώστε να κάνουν και παιδιά! Αλλιώς θα μπορούσαν να τεκνοποιήσουν και άντρας με άντρα ή γυναίκα με γυναίκα», λένε οι απορριπτικοί των... «ανώμαλων» τάσεων των ομοφυλοφίλων, ενισχύοντας τα επιχειρήματά τους και με... μαθήματα ανατομίας: «Το κάθε όργανο είναι φτιαγμένο για ένα σκοπό και τα σεξουαλικά όργανα έχουν συγκεκριμένη χρήση!» Στην αντίπερα όχθη υπενθυμίζεται πως η ομοφυλοφιλία συναντάται και σε πάνω από 1500 είδη ζώων, ενώ παράλληλα -υιοθετώντας απόψεις που εκφράστηκαν για την ομοφυλοφιλία στο ζωικό βασίλειο- πιθανολογούν πως η ομοφυλοφιλία κάνει καλό για την εξέλιξη του ανθρώπινου είδους.
Το αν η ομοφυλοφιλία είναι γενετήσιο χαρακτηριστικό που καθορίζεται από βιολογικούς παράγοντες ή επίκτητο που εμφανίζεται λόγω κοινωνικών παραγόντων, δεν εναπόκειται σε μας να το απαντήσουμε. Ούτε είμαστε εμείς που θα κρίνουμε τι είναι φυσιολογικό και τι όχι. Το μόνο σίγουρο είναι πως και τα άτομα με διαφορετικές σεξουαλικές προτιμήσεις έχουν δικαιώματα, ως πολίτες και ως ανθρώπινα όντα, τα οποία κανείς δε μπορεί να τους καταπατά. Και φαινόμενα όπως οι διακρίσεις ή παρενόχληση ομοφυλοφίλων στους χώρους εργασίας ή ακόμα και η απομόνωση ομοφυλόφιλου στις φυλακές για να... «προστατευτούν οι υπόλοιποι» (καταγγελία που έγινε παλαιότερα στο γραφείο της Ηλιάνας Νικολάου), είναι καταδικαστέα.
Εκείνο που κανείς δεν θέλει είναι να καταλήγουν οι ομοφυλόφιλοι, λόγω της κοινωνικής κατακραυγής, στα κατεχόμενα για αναζήτηση εφήμερων ερωτικών συντρόφων. Κάτι που, αν και κοινό μυστικό, συμβαίνει ήδη, αυξάνοντας τον κίνδυνο μετάδοσης σεξουαλικών νοσημάτων

ΠΟΛΙΤΗΣ - 31/01/2010, Σελίδα: 20

7 σχόλια:

Hfaistiwnas είπε...

Και δεν είναι οι μόνοι που τα βλέπουν έτσι..

Αρκούρης είπε...

έχω βάσιμες πληροφορίες! θ' αλλάξουν τα πράγματα και σύντομα μάλιστα!

@ Ηφαιστίωνας:
καλό μήνα αγορίνο! ;) θα τα πούμε σύντομα!

Hfaistiwnas είπε...

Καλό μήνα! Σύντομα; Πόσο σύντομα;

Ντεμης είπε...

Εμ, κι εγώ τι νομίζεις ότι κάνω στην Ελλάδα;.... Διακοπές; Αναγκαστική ξενητειά είναι. Ευτυχώς μετά από 15 χρόνια έχω ξεχάσει πώς είναι (ήταν;) η Κύπρος και δεν με νοιάζει πια.

pisoglendis είπε...

Ντεμη σε καταλαβαίνω απόλυτα και εγω το ίδιο θα έκανα
και το έκανα κατα κάποιο τρόπο γιατί οταν επιστρέψαμε απο Γερμανία οι γονείς μου επέλεξαν το χωριό
και εγω την πόλη και σαν επιλογή αλλά και σαν αναγκαστική επιλογή

suncitizen είπε...

Μα γιατί σας κάνει εντύπωση;
Η Κύπρος είναι όπως οποιοδήποτε Ελληνικό Νησί.
Σε όλα τα νησιά (πλην Μυκόνου ίσως) το ίδιο συμβαίνει, όπως και γενικά στην Ελληνική επαρχία.
Και όπως συνηθίζω να λέω gay εκτός Αθήνας = str8.

Ντεμης είπε...

@ Suncitizen

Έχεις φυσικά απόλυτο δίκιο!
Απλά η Κύπρος θεωρείται κοσμοπολίτικη, με ήθη μοντέρνα (και ύστερα από δεκαετίες ολόκληρες Βρεταννοκρατίας) και μιλλιούνια γκέυ τουριστών κάθε Καλοκαίρι. θα περίμενες μια διαφορά από τον ορεινό Νομό Ρεθύμνου ή την Κάσο πχ. Την βλέπεις να έχει "εκμοντερνιστεί" τραγικά σε τόσα θέματα, μέχρι και στα Κατεχόμενα να πηγαίνουν κυπραίοι πρόσφυγες για να παίξουν τζόγο, κι όμως ειδικά στο θέμα των γκέυ είναι 100 χρόνια πίσω. Τι να πω;....

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget