22/3/10

Εκδήλωση Βοτανικός κήπος


Ωραίος χώρος ο Βοτανικός κήπος στην Πετρούπολη
πολυ οργανωμένος μπράβο στα παιδιά
Να μιλάς σε ένα θερμοκήπιο το οποίο έχει μεταμορφωθεί σε χώρο συνάντησης νέων?
Τι καλύτερο!!
Εκει λοιπόν έγινε σήμερα η συζήτηση για
με τίτλο
«Το λεσβιακό, γκέι, αμφί και τρανς κίνημα στο παρελθόν και στο παρόν. Σκέψεις και προοπτική»
Οι ομιλητές-τριες:
Στέφανος Αγέλαστος και Παρασκευή Δημούδη (Αthens Pride)
Βιολέττα Καφρίτσα (ΛΟΑ)
Νίκος Μυλωνάς (ΟΛΚΕ)
Γιώργος Τσιτιρίδης (Screw)

Το δικό μου κείμενο σας το παρουσιάζω εδώ


Να σας καλωσορίσω και εγώ από την μεριά μου εκ μέρους του Screw
To Screw είναι ένα περιοδικό μηνιαίο το οποίο κυκλοφορεί σε όλη την Ελλάδα (Αθήνα Θεσσαλονίκη Πάτρα Κρήτη Θράκη Λάρισα, Βόλο, Αλεξανδρούπολη, Διδυμότειχο ) και Κύπρο.
Απευθύνετε σε όλο τον κόσμο αλλά το κατεξοχήν κοινό του είναι οι γκέη άντρες από 20 ετών και ανώ.
Ομολογώ ότι από την αρχή υπήρξε πρόβλημα προσέγγισης γυναικών για να συνεργαστούν και να γράψουν σ αυτό.
Έχει παρατηρηθεί ότι υπάρχουν φανατικές θαυμάστριες του Screw και ακριβώς το αντίθετο…
Πιθανό να τρομάζει ο επιθετικός του τίτλος και η γλώσσα που χρησιμοποιείτε στα κείμενα όπως και η εικονογράφηση Γ αυτά θα μιλήσω όμως αργότερα.
Θέλω να τονίσω ότι το Screw είναι από τα λίγα για να μην πω το μοναδικό έντυπο με γκέη θεματολογία που κατάφερε να συντηρείται μόνο από διαφημίσεις κάτι που είναι πάρα πολύ δύσκολο για έντυπα που απευθύνονται κατά βάση σε μία μόνο ομάδα ανθρώπων και ιδιαίτερα στην LGBT κοινότητα.
Διότι η διαφημιστική της αγορά είναι περιορισμένη στις επιχειρήσεις γκέι ενδιαφέροντος και αυτό γιατί καμιά μεγάλη εταιρία ακόμα δεν τόλμησε να κάνει ένα άνοιγμά και να μιλήσει μέσα από γκέι διαφημίσεις σε έντυπα ομοφυλοφιλικά.
Γ αυτούς κύριος αλλά και για άλλους λόγους δεν υπάρχουν έντυπα στην Ελλάδα με συνεχή κυκλοφορία που να κράτησαν πολλά χρόνια και μάλιστα ελάχιστα είναι αυτά που δεν έχουν από πίσω τους μια ΜΚΟ η κρατική χρηματοδότηση.
η γέννηση των περιοδικών στην Ελλάδα προέκυψε από την ανάγκη να έχουν και οι ομοφυλόφιλοι φωνή .
Το ΑΜΦΙ το έβγαζε το ΑΚΟΕ
Το Τρανσέξουαλ Βήμα το ΣΑΤΤΕ
Την Βιταμίνη 0 η Σύμπραξη
Το 10% η Σύνθεση
Την Νταλίκα την βγάζει η ΛΟΑ
Το antivirus το ανθρωπιστικό κίνημα κτλ.
Τα περιοδικά που ήταν πρωτοβουλία ιδιωτών ήταν πολύ λίγα στην πορεία του χρόνου
Το Κράξιμο της Παολας η city uncovered της Μαριανέλλας Κλόκα
Το gay του Βαλλιανάτου το Κοντροσόλ στο χάος του Μπίστικα. Και το aftershave το οποίο κυκλοφόρησε μόνο 3 τεύχη.
Κοινά χαρακτηριστικά των εντύπων
η αγωνιστικότητα ειδικά τα πρώτα χρόνια , η οργή το πάθος και ο θυμός κάποιες φορές.
Περιοδικά φτιαγμένα με έναν γλυκό ερασιτεχνικό τρόπο μια φωνή προς την κοινωνία.
Με τα χρόνια και μετά από διεκδικήσεις και κερδισμένους αγώνες τα περιοδικά εξακολουθούν να είναι αγωνιστικά αλλά είναι κατά βάση ενημερωτικά … για τον γκέι τρόπο ζωής η για τις επιλογές του να ζεις σαν ομοφυλόφιλος.
Ιστορίες , ιατρικά θέματα , διασκέδαση , σχέσεις ,, αφιερώματα, φωτογραφίες χάρτες ,
Φτάσαμε στο σημείο κάθε free press να έχει και μια ενημερωτική γκέι στήλη.
Ένα μεγάλο θέμα των εντύπων
Η εικονογράφηση και η γλώσσα των κειμένων
Το πόσο γυμνό επιτρέπεται πόσο αντέχουμε και τι είδους είναι;
Τι είναι τέχνη και τι τσόντα;
Από την εποχή του Αμφι μέχρι την εποχή του Screw οι ίδιοι οι ομοφυλόφιλοι τις περισσότερες φορές λογοκρίνουν τις φωτογραφίες που βλέπουν … αλλά παράλληλα με μεγάλη ευκολία βλέπουν μετά από 5 λεπτά μια τσόντα.
Από ένα περιοδικό δεν επιτρέπουν τέτοια αισθητική.
To sex είναι κατά βάθος μεγάλο ταμπού ακόμα.
Ένα άλλο μεγάλο θέμα έχει να κάνει με το -που σταματά η ποίηση και αρχίζει η βρισιά- είναι η γλώσσα των περιοδικών.
Ποιες λέξεις χρησιμοποιούμε πότε και γιατί;
Μπορούμε να λέμε γαμήσι η σέξ;
Πούστης η ομοφυλόφιλος ;
Πούτσα, πέος, μόριο, ψωλή, ή γεννητικά όργανα;
Μέχρι και σήμερα οι ηθικοί ενδοιασμοί και η σκληρή κριτική καλά κρατούν
Και μάλιστα συνήθως από άτομα που θέλουν να λέγονται απελευθερωμένα , η υπέρ της ελευθερίας του λόγου… αλλά μέχρι εκεί που αντέχουν οι ίδιοι
Οι συντελεστές του 10 % της σύνθεσης και του Screw το έχουν βιώσει στο πετσί τους
Η περιγραφή της σεξουαλικής πράξης με λόγια απλά και καθημερινά είναι στις μέρες μας ταμπού.
Τα περιοδικά για γυναίκες δεν έχουν ποτέ γυμνά κορμιά η σεξουαλικές περιπτύξεις.
Ποτε δεν βλέπουμε πως το κάνουν δυο γυναίκες
Ο στόχος του screw είναι να συνεχίσει να είναι προκλητικό και ενοχλητικό να ξεβολεύει κάποιους από την ευκολία τους και τον κόσμο τους ο οποίος χωράει μόνο αυτούς και τις επιλογές τους
Προοπτική μας να αυξάνομαι συνέχεια το τριάζ και τις σελίδες μας , (ξεκινήσαμε από 3000 αντίτυπα στο πρώτο τεύχος και φτάσαμε στα 10,000) να δίνουμε φωνή σε όλους χωρίς λογοκρισία , να δεχόμαστε κείμενα απόψεις και ιδέες
Και φυσικά θα συνεχίσουμε να έχουμε πολλές φωτογραφίες με γυμνά αγόρια αλλά και φωτογραφίες που σοκάρουν και πρoκαλούν, με την αλήθεια και το ρεαλισμό τους φωτογραφίες που κανένα άλλο gay περιοδικό δεν είχε φιλοξενήσει στις σελίδες του παλιότερα αν εξαιρέσουμε το Κράξιμο.
Φτάνω κλείνοντας στο μεγάλο ερώτημα που θέτουν ακόμα και οι ίδιοι οι γκέι
Γιατί να υπάρχει ένα γκέι περιοδικό είναι αναγκαίο;
Με αυτή τη λογική θα πρέπει να διερωτηθούμε αν υπάρχει λόγος να βγαίνει η εφημερίδα του ΚΚΕ ριζοσπάστης, περιοδικά για την μουσική ή ακόμα και περιοδικά για τον κήπο η την νύφη. Είναι άραγε απαραίτητα αυτά τα στοχευμένα περιοδικά; Επειδή υπάρχουν ομάδες στην κοινωνία που έχουν κοινά βιώματα, κοινές απόψεις, κοινά ενδιαφέροντα, θα υπάρχει πάντα και η αναγκαιότητα για ανάλογα περιοδικά. καθώς αφορούν συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού με περιορισμένη πληροφόρηση στα ευρεία έντυπα κυκλοφορίας οι οποίες έχουν ως μόνη διέξοδο τα έντυπα αυτά, τους διαδικτυακούς χώρους και ελάχιστες ακόμα πηγές πληροφόρησής
Μπορεί κάποτε να μην υπάρχει λόγος ύπαρξης ενός γκέι εντύπου αλλά στις μέρες μας τα έντυπα μαζί με τις σελίδες και τα μπλόγκ στο ίντερνετ είναι η μοναδική φωνή του ομοφυλοφιλικού κινήματος αλλά και του απλού καθημερινού ανθρώπου.
Τα περιοδικά προσπαθούν να αγγίζουν τους ομοφυλόφιλους με τα θέματα τους και να τους κάνουν ορατούς διεκδικητικούς και περιφανούς
Στόχος στο μέλλον θα πρέπει να ειναι να καταφέρουμε με λόγια απλά και πράξεις να αγγίξουμε τον κάθε γκέι και την κάθε λεσβία.
Να αισθανθούν ότι τα περιοδικά , το κίνημα και οι δράσεις είναι κάτι οικείο και δικό τους και οχι κάτι μακρινό και ξένο.
Το πρώτο βήμα πρέπει να γίνει από εμάς και να πλησιάσουμε προς τους γκέι και όχι να περιμένουμε να έρθουν αυτοί σε εμάς.. διότι θα το χάσουμε το παιχνίδι.

11 σχόλια:

suncitizen είπε...

Καλά όλα αυτά Πισωγλέντα, αλλά και πάλι οι "ανησυχίες¨" σας είναι μάλλον επουσιώδης.
Τον αν θα πρέπει να γράφεται "πουτσα" ή "πούτσος" ή πέος, ουδεμία αλλαγή θα φέρει στα προβλήματα της gay καθημερινότητας.
Δύο προβλήματα πρέπει να αναδείξετε και να προτείνετε λυσεις πριν από όλα κατά τη γνώμη μου.
1. Την τεράστια ανωριμότητα των gay στην Ελλάδα για οτιδήποτε περισσότερο από την ξεπέτα. Οι περισσότεροι γκει δε μπορούν να ξεχωρίσουν στο μυαλό τους την ξεπέτα, το fuckbuddy, τη σχέση, τον κολητό , το φίλο κλπ.

2. Την άγνοια ενός μεγάλου μέρους των γκει σχετικά με τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα. Αυτό έχει δύο όψεις. Είτε υπερβολική άνεση στο σεξ χωρίς προφυλάξεις, είτε υπερβολικό φόβο για το παραμικρό.

Ανώνυμος είπε...

Συμφωνώ απόλυτα με τον suncitizen.

Nikos

gay super hero είπε...

H τελυταία πρόταση είναι η πιο σωστή. Ο Μωάμεθ πρέπει να πάει στο βουνό, όχι το βουνό στο Μωάμεθ.

Αυτό με τους "κερδισμένους αγώνες" δεν το κατάλαβα... Δυστυχώς δεν θυμάμαι να κερδήθηκε κάποιος αγώνας.

Και σαφώς η απελευθέρωση δεν είναι ζήτημα λεξιλογίου. Θεωρώ ότι μπορεί κανείς να μιλάει ανοιχτά και χωρίς μισόλογα για το σεξ χωρίς να χρησιμοποιεί λέξεις που όχι μόνο δεν "απελευθερώνουν" αλλά αντίθετα ενοχοποιούν την ερωτική πράξη ως κάτι που είναι απαραίτητα πορνογραφικό και βρώμικο.

'Οπως ξέρεις αυτή την πολιτική ακολουθώ και στο μπλογκ μου. Δεν θεωρώ ότι "αυτολογοκρίνομαι" ούτε ότι γίνομαι σεμνότυφος. Μπορούμε να μιλάμε ανοιχτά για το σεξ χωρίς να γράφουμε πορνογραφήματα.

gay super hero είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
aris είπε...

Αντικειμενικα 2 ήταν οι μοναδικοί αγώνες που κέρδισαν οι ομάδες /εντυπα: την αποτροπή του νομοσχεδίου περί αφροδισίων που προέβλεπε εκτόπτιση και φυλάκιση για τους ομοφυλόφιλους (βλ. Screw #15) και η αποφυλάκιση του Ρούσου. Από εκεί και πέρα, η όποια ατομική απελευθέρωση αναγνωστών είτε προϋπήρχε είτε βοηθήθηκε από τα έντυπα και τις ομάδες (πλέον και τα blog). Είναι αμφίβολη η επιρροή τους στην ευρύτερη γκέι "κοινότητα". Η σημερινή σχέση των γκέι με την κοινωνία οφείλεται εν μέρει και στη δική τους αυξημένη ορατότητα. Με άλλα λόγια η δράση λ.χ. της ΟΛΚΕ για το γάμο δεν υπάρχει εν κενώ. Όλα αυτά δεν ακυρώνουν τη σημασία των εντύπων /ομάδων.
Όσον αφορά τις πούτσες, είναι βρόμικες και υποβιβάζουν κλπ μόνο αν κάποιος θέλει να το δει έτσι. Η επιλογή των λέξεων είναι εξίσου έγκυρη είτε είναι πούτσα είναι είναι "μόριο". Αν είναι "ύποπτη" η χρήση κρίνεται κατά περίπτωση -- κανείς δεν έχει δίκιο.
Ο ορθόδοξος ακτιβισμός δεν με ενδιαφέρει. Με ενδιαφέρει να επιτύχω την τοποθέτηση αρνητική ή θετικά απέναντι στο περιεχόμενο του Screw. Η αποκρυστάλλωση των λόγων για την έκαστη θέση που μπορεί να έχει ο κάθε ένας είναι για μένα ο προσωπικός "αγώνας" μου. Επομένως, το ότι το Screw δεν είναι αδιάφορο, αν κρίνω από τις αντιδράσεις, είναι η δική μου ικανοποίηση.

pisoglendis είπε...

suncitizen
μίλησα για οτι μου ζητήθηκε
και μίλησα για το πρόβλημα που είχε το screw και άλλα περιοδικά και αυτο ειναι η εικονογράφηση και το λεξιλόγιο
γ αυτο μίλησα γ αυτα

Οσο αφορα για τα δυο θέματα που βάζεις νομίζω οτι ασχολούμαστε οσο μπορούμε

μάλιστα μια ερευνα εδειξε οτι οταν μιλάς με το λεξιλόγιο της καθημερινότητας για τα σεξουαλικος μεταδιδομενα νοσηματα πετυχαινεις πολλά περισσότερα απο το να μιλάς επιστημονικά

pisoglendis είπε...

γκεη σούπερ ήρωα

το θέμα ειναι οτι μερικά πράγματα δεν λέγονται διαφορετικά η ειναι απαραίτητο να τα πεις με το ονομά τους για να καταλάβει ο άλλος περι τινος προόκειται
ειδικά σε καμπάνιες για το aids λεμε τα πράγματα με το ονομα τους

οσο για τους κερδισμένους αγώνες
μαλλον ειστε αυστηρός με τις ομάδες και τους ιδιους τους γκέη
διότι η κάθε ομαδική και ατομική επανάσταση μας φέρνει σήμερα στην ευχάριστη θέση να μιλάμε
και να μην απαγορεύεται απο κανέναν να εκφράσει τη γνώμη του
αυτο δεν ειναι ενας αγώνας απο μόνος του?

somebody είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
pisoglendis είπε...

gay super hero
το μπλόγκ σου ειναι μοναδικό και εντελώς διαφορετικό απο τα άλλα
οπως το screw διαφέρει απο τα άλλα περιοδικά

σου είχα κανει πάντως την πρόταση μια η δυο φορές να γράψεις
και αυτο ισχύει πάντα
και για σένα και για όλους
δημοσιεύουμε οσο περισσότερα κείμενα μπορούμε
δεν εχουμε απορίψει σχεδόν ποτέ κανένα και κανενός

sCaTterBraiN είπε...

όπως και να έχει εύχομαι το screw να συνεχίσει για πολύ καιρό ακόμα και να αυξάνει τη δύναμή του. η γλώσσα και οι εικόνες κατά τη γνώμη μου είναι περισσότερο θέμα target group και όχι ηθικής. πιθανόν μια 'πιο ελεύθερη' προσέγγιση να αποξενώσει αναγνώστες αλλά ταυτόχρονα να κάνει κάποιους πιο 'πιστούς' και το αντίθετο - μια πιο 'αυτο-λογοκριμένη' έκδοση να είναι προσιτή σε περισσότερο κόσμο αλλά ίσως και πιο αδιάφορη. είναι θέμα προτεραιοτήτων αλλά και ισορροπίας.
(τι μου θύμισες με το aftershave! πάντως είχε βγάλει πολύ περισσότερα τεύχη)

pisoglendis είπε...

exo mono 3 tefxi tou
pes mou oti ta exeis....
ta thelo gia to arxeio..
na fantasteis exo pio polla kraksimo kai amfi
kai olous tous pothous

simfono mazi sou peri eikonon en meri einai kai etsi opos to les
kai min ksexnas ti paizei kai poli megalo rolo poioi grafoun
pioi einai i mexri simera sinergates mas

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget