11/4/10

Ο πισωγλέντης


Ο ανεκπλήρωτος

«Σ αγαπώ γαμώτη μου» έλεγε το sms τρις και τέταρτο μετά τα μεσάνυχτα.
Ο ύπνος έφυγε αλλά κατάφερα να αντισταθώ και να μην απαντήσω.
«Μην με κάνεις να έρθω τώρα από την Α…. έγραφε το επόμενο»
Ύστερα τηλέφωνα , κλάματα και μεγάλα λόγια για κάποιον μεγάλο έρωτα.
Εγώ είμαι ακόμα εδώ στην ίδια γκαρσονιέρα.
Εσυ διάλεξες την οικογενειακή επιχείρηση μια γυναίκα , ένα σπορ αυτοκίνητο..την ευκολία.
Μην κλαίς αν θέλεις την ευτυχία ξεβολέψου.

Εξ αίματος

Θες να δεις … να κοίτα
Βγάλτην και εσύ.
Ο αυνανισμός ήταν μόνο η αρχή
Ακολούθησαν και άλλες πολλές συνευρέσεις μέσα στον αχερώνα.
Ήμασταν 16 ετών αθώοι και αγνοί ακόμα.
Φιλούσες υπέροχα … με πάθος.
Τίποτα άλλο δεν είχε σημασία.
Ούτε η ομοφυλοφιλία μας
Ούτε ότι ήμασταν ξαδέλφια.

Ο επιτάφιος

Είχα χρόνια να τον δω ,καθώς τελευταία δεν έκανα Πάσχα στο χωριό.
Ήρθε δίπλα μου αιφνιδιαστικά την ώρα της περιφοράς του επιταφίου.
- Τι κάνεις? με ρώτησε.
Παρατήρησα το πόσο πολύ ομόρφυνε από τότε που πειραματιζότανε ο ένας στο κορμί του άλλου ψάχνοντας για εμπειρίες.
Άραγε ξαναπήγε με άντρα από τότε?
- Έλα πάμε μια βόλτα μου ειπε.
Χωρίς δεύτερη σκέψη ανέβηκα στην μηχανή.
Με πήγε .. .. στο ίδιο μέρος.
Άρχισε να βρέχει καταρρακτωδώς και τα δυο κορμιά μας ενώθηκαν και πάλι
σ αυτήν την απρόσμενη Ανάσταση.


Σεραφείμ

Σε είδα να περπατάς
τρεκλίζοντας στα χαμένα.
Άραγε την πίνεις ακόμα;
Το βλέμμα σου τόσο άδειο.
Αδύνατος και χλωμός.
Μάκρυναν τα μαλλιά σου.
Μου φάνηκες σπασμένος.
Τόσο αποκρουστικός και
άσχημος.
Εσύ ήσουν που μου το έπαιζες
και γκόμενος, ρε μαλάκα;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget