20/4/10

On the road

κείμενο του Φροίξου Φυντανίδη
για το περιοδικό Faq

Τρομοκρατήθηκα πριν από μερικές μέρες. Δεν ήξερα σε ποια εποχή βρισκόμουνα! Νόμιζα ότι είχα γίνει μέρος της ταινίας «Επιστροφή στο μέλλον» και ξαφνικά είχα καταλήξει κάπου στα μέσα των 60s! Τρομοκρατία, όχι αστεία… Μπερδευτήκατε; Λογικό μου φαίνεται. Μέχρι και εγώ είχα μπερδευτεί για λίγη ώρα.
Λοιπόν να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα. Ήμουνα για φαγητό με κάτι κολλητούς τις προάλλες, αφαιρέθηκα από το μπίρι μπίρι με τους δικούς μου –το κάνω συχνά, να πω την αλήθεια– και επικεντρώθηκα (χωρίς να το θέλω, μέσα στην αφηρημάδα μου) στη συζήτηση της διπλανής παρέας. Αλλά όχι ολοκληρωτικά, αλλά αποσπασματικά – δηλαδή έπιανα ατάκες στον αέρα. «Είναι παντού πλέον», «εγώ βγαίνω έξω και φοβάμαι», «δεν μπορώ να κάνω μια βόλτα σαν άνθρωπος και πέφτω πάνω τους», «σε προκαλούν μωρέ και δεν ξέρω πόσο θα αντέξω», «πότε θα έρθει η στιγμή και θα αντιδράσω ούτε εγώ δεν ξέρω» και άλλες τέτοιες ομορφιές. Και όταν συνήλθα και μάζεψα όλες αυτές τις ατάκες στο χάος του μυαλού μου και τις έβαλα δίπλα δίπλα, ναι τότε τρόμαξα. «Λες να έγινε χούντα και να μην το πήρα χαμπάρι; Να έπεσε η κυβέρνηση; Να άρχισε πόλεμος; Να χρεοκοπήσαμε και επίσημα πλέον; Να ζούμε τη φάση του Mad Max;» πέρναγαν όλα τα σενάρια από το μυαλό μου. Τρόμαξα γιατί δεν ήξερα πού πήγαιναν αυτές οι ατάκες. Από όποια πλευρά και να το δεις κολλάνε παντού. Στην οικονομική κρίση, στη βία, στην επανάσταση (κάθε είδους, δεν έχει σημασία), στην απόγνωση. Και όταν αποφάσισα να σοβαρευτώ και να ακούσω με προσοχή, τότε έπεσα από τα σύννεφα. Ναι, με τη χρονολογία να δείχνει το 2010, η διπλανή παρέα –btw απαρτιζόταν από 25χρονα κυριλάτα παιδιά και όχι τίποτα 70άρηδες που όλα τα trend τους ξινίζουν– τα είχε βάλει με τους γκέι. Ή για την ακρίβεια με την αύξηση των γκέι στην καθημερινότητά μας. Μιλούσαν όπως και ένα παππούδι που είχα πετύχει σε ένα καφενείο στις καλοκαιρινές μου διακοπές το οποίο κοιτούσε ένα ομοφυλοφιλικό ζευγάρι να περπατούσε χέρι χέρι και είχε σηκώσει τη μαγκούρα και μέσα στις χριστοπαναγίες είπε και το θεϊκό «Στην εξορία να τους στείλουν, φάλαγγα να τους κάνουν, να βάλουν μυαλό»! Αλλά το παππούδι πάνω κάτω το καταλαβαίνω – δεν ήξερε, δεν ρώτησε, το είδα φάτσα κάρτα μπροστά του, φρίκαρε. Τι να κάνει;
Αλλά τα πιτσιρίκια; Που μεγαλώνουν στο σήμερα; Τι σκάλωμα έφαγαν; Μάλλον την ανάγκη ότι έπρεπε να φάνε ένα σκάλωμα! Όπως έχουμε φάει όλοι μας είτε πρόκειται για τα λεφτά που δεν μας φτάνουν και κινδυνεύουμε την επόμενη μέρα να ξυπνήσουμε και να μην έχουμε μία στην άκρη. Ή το σκάλωμα πως αν φοράς φούστα και κυκλοφορείς στις 12 το βράδυ μόνη σου τότε κινδυνεύεις (με ποσοστό 95%) να σου την πέσουν για να σε ληστέψουν. Όμως τα παιδιά δεν είχαν τέτοια προβλήματα – τα είχαν λύση. Και δεν το λέω εγώ ως ρατσιστής που δεν έχω λύση ακόμα τα οικονομικά μου – αυτοί το έλεγαν (και το φώναζαν) με την εμφάνισή τους! Απλά έπρεπε να γκρινιάξουν για κάτι και να το παίζουν προβληματισμένοι στην κοινωνική τους αυτή εκδήλωση – η γκρίνια: το αγαπημένο παιχνίδι μας μετά το τάβλι και την πρέφα! Έτσι η μπάλα πήρε παραμάζωμα του γκέι. Τελικά είμαστε πολύ Ευρωπαίοι…

ΥΓ.: Βέβαια τι περιμένεις από τα άμυαλα παιδάκια; Εδώ οι «μορφωμένοι», οι «πατέρες της ηθικής» ή αλλιώς το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης (εδώ γελάμε!) έριξε πρόστιμο στο Mega για την προβολή της ελληνικής ταινίας «Straight story» – ταινία που εξελίσσεται σε έναν φανταστικό γκέι κόσμο όπου το στρέιτ απαγορεύεται. Έτσι γιατί γουστάρω να ζω σε μια προχώ χώρα…

3 σχόλια:

Αλέξανδρος Ζήβας είπε...

Άντε σε ‘’θέρετρο’’…., ρε ‘’Δημοκράτες’’…., που ‘χει και ‘’φέρετρο’’…., λαο’’επιβάτες’’….!

* Χούντα νοικιασμένων ανδρεικέλων….!

….. Δάκρυα καυτά στα τσίνορα….,
τραγούδι μοιρολόι….,
δε με χωρούν τα σύνορα
σε σκλάβο δρομολόι….!

Ντόπιοι σκλαβώσαν ντόπιους….,
Χούντα των νοικιασμένων….,
Χούντα των ανδρεικέλων….,…..
Πουλιά μου, γρηγορείτε….,
σώστε ‘την…., μην αργείτε….,
τη χώρα των καγκέλων….!

Δάκρυα καυτά στα τσίνορα….,
εχθροί πατριδεμπόροι….,
ανοίξτε μας τα ‘’σύνορα’’….,
που κλείσαν Δικτατόροι….!.....

……………………..

* …..Πάλι, δεν είδες Δημοκρατία….!.....

….. Πάλι, δεν ήρθαν τα χελιδόνια…..
και μες στο σκλάβο ουρανό
πουλιά, πια, δεν πετούνε….,
μηδέ λαλούνε…., όλο σιωπούνε
της Λευτεριάς τ’ αηδόνια….!

Ω αυτοδοτό σφαχτάρι
και νευρόσπαστο συ θύμα….,
προεκλογικά, το μέλι
βρίσκεις μες στα λόγια –τους…..
και, μετά, το κουρδουκέλι
έχεις απ’ τις πράξεις –τους….!

Πάλι, δεν είδες Δημοκρατία….,
απλώς, αλλάξανε, λαέ,
οι δόλιοι ‘’Νταβατζήδες’’….,
σε δόσεις Χούντα…., αεριτζήδες….,
Θύτες στην Εξουσία….!.....

………………………….

* Καίσαρες σεις και Πάπες….!

….. Τ’ άσπρο το κυνηγήσατε….,
Καίσαρες σεις και Πάπες….,
μαύρο με μάσκα άσπρου,
δόλια, καθιερώσατε…..
και Χούντα εγκαθιδρύσατε….!

Μια ζωή…., με ματσαράγκα….,
γονατίζατε λαούς….,
κι όλα….. για συνεξουσία
και τα βρωμερά ‘’σας’’ φράγκα….,…..
άντε, τώρα…., να, ο πάτος…..
για καλούς και για κακούς….!

‘’Τ’ άλλο’’ τ’ απομονώσατε….,
Καίσαρες σεις και Πάπες….,
κι όποιον….. φορέα ‘’τ’ άλλου’’…..
άνομο τον βαφτίσατε…..
κι ύπουλα τον γκρεμίσατε….!.....

………………………..

Χούντα της Νύχτας πέρα….!

* ….. Έβγαλε το ρολόι του….,
που του ‘χανε φορέσει….,
το πέταξε στο βόθρο τους….,
ήλιο, δήθεν, πλασμένο….,
και σχήμα ηλιοφέγγαρου
πήρε….. μεταλλαγμένο….!

Κοιμόταν μέρα, έκτοτε….,
Χούντα της Νύχτας πέρα….,
και ήλιο αμετάλλακτο
είχε, εντελώς, δικό του….,
βγήκε κι απ’ το καλούπι τους….,
που του ‘χαν ‘’για καλό του’’….!

Κι άλλο δεν ξαναφόρεσε
εξάρτημα ρολόι….,
τη λευτεριά του μέτραγε
με χτύπους της καρδιάς του….,
να ζει στο σύμπαν άρχισε
της ζήσης της δικιάς του….!.....

……………………………..

* …..Μπρός μου ελάτε….. κι άστε τις πλάτες….!.....

….. Να ‘μαι….. και να το στήθος μου….,
να ‘την και η καρδιά μου….,
μπρός μου ελάτε….. κι άστε τις πλάτες….,
αν είστε, όπως λέτε, παλικάρια….,
να…., στον δικό μου ουρανό
δε σεργιανούν φεγγάρια….!

Αμάρτησα….: τραγούδησα τη Μέρα….,
Νονοί της Τέχνης, ρίξτε μου κι άλλη σφαίρα….,
αργεί το τέλος μου….. και υπάρχω ακόμα….,
παιδί μεγάλο είμαι εγώ….. και με απωθεί το χώμα….,…..
στην ‘’Άγια τρέλα’’ δόθηκα…..
κι ως Άγιος προδόθηκα….!

Να ‘μαι….. και να το πνεύμα μου….,
να ‘την και η ψυχή μου….,
μπρός μου ελάτε….. κι άστε τις πλάτες….,
ελάτε να με ρίξτε στα σκουπίδια….,
μα, και, κουρέλια κι αν γενώ….,
θα ‘ν’ στο λαό σωσίβια….!.....


….: Αλέξανδρος Ζήβας,
URL : www.alexandros-zivas.gr
….: αποκαλυπτικές ΑΠΟΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ όλων των αποκωδικοποιητέων…..

Hfaistiwnas είπε...

Έτσι ε;
Μάλλον πρέπει να είμαστε πολύ τρομοκράτες!

sCaTterBraiN είπε...

και είμαστε παντού...

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget