6/11/10

Πισωγλέντης στο Screw




Οι βίζιτές μου για ένα σουπάδικο..
Εκείνα τα χρόνια (προ δεκαετίας και βάλε)
είχε κάνει πάταγο στην πόλη.
Νεοφερμένος από την επαρχία με το αθώο του το βλέμμα
αλλά με κοφτερό μυαλό δεν άργησε να μπει στο νόημα για τα καλά.
Από την Καλαχάρι μέχρι το Σοφιολάκη
και από τον Σταθμό μέχρι την Αριστοτέλους
από τα ΚΤΕΛ μέχρι τα τσοντάδικα
όλους τους είχε βολέψει και είχε βολευτεί ο Νίκος.
Μετά ήρθαν και οι δύο περιπτώσεις που
ρομαντικοί πούστιδες θέλοντας να τον βγάλουν από το βούρκο
τον σπιτώσανε και έγινε από βίζιτας γκόμενος πολυτελείας.
- Τώρα μένω στην Προξένους Κορομηλάς ρε φίλε… και έχουμε και τηλέφωνο.
Μίλα όσο θες αυτός πληρώνει, δες σαλονάρα , μπαλκόνι μεγάλο.
Τους είχε αρμέξει πολλά λεφτά
ειδικά εκείνον τον άμοιρο το Γιάννη…..
μέχρι που μια μέρα ξαφνικά όπως είχε έρθει έφυγε.
Κανείς δεν ήξερε για πού ούτε και γιατί.
Κρατούσαμε πάντα επαφή , ακόμα και χρόνια να περνούσαν πάντα θα έπαιρνε κάποια στιγμή ένα τηλέφωνο.
Είχε ανοίξει συνεταιρικά με ένα φίλο ένα σουπάδικο στην Καρατζόβα.
Επιχειρηματίας........
Μετά 2 χρόνια τον πέτυχα ένα βράδυ στου Αλίτσου.
Το μαγαζί έπεσε έξω χρεώθηκε και τα παράτησε όλα.
Γύρισε στα ίδια.
Τα λεφτά από τις βίζιτες δεν στεριώνουν πουθενά .
Είναι πάντα καταραμένα μου είπε…

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

για ενα μεγαλο διαστημα ειχα κανει στεκι το εστιατοριο Αλεξανδρος.ηταν διπλα στην πιατσα,πολυ βολικο και με συμπαθητικο φαγητο.ενας επιπλεον λογος ηταν το τσολακι που σερβιρε...εκει λοιπον γνωρισα μιαα ηλικιωμενη πουτανα και μια ποιο ηλικιωμενη τσατσα,επιναν ρετσινα με κοκα κολα,και θυμαμε πως τις κερασα και πιασαμε κουβεντα.ειπαμε πολλα,ξερεις οσα λενε μεταξυ τους οι αδερφες με τις παροπλισμενες πουτανες.δεν θα ξεχασω ποτε την φραση,ΓΑΜΗΜΕΝΑ ΛΕΦΤΑ.ποσο δικιο ειχε....

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget