6/11/10

Πισωγλέντης στο Screw


Στην μικρή πλατεία..


Η πλατεία ήταν άδεια ήσυχος ο ουρανός.
Μου έπιασες το χέρι.
Γύρισα προς της κούνιες
Μου φάνηκε πως είδα κάτι να κινείται
Σαν να άκουσα φωνές.
Την δική μου… των άλλων παιδιών.
Από τότε… χρόνια πριν
Που ακόμα δεν μπορούσα ούτε καν να φανταστώ η αγάπη τη σημαίνει

Corner…περίπτωση 1


Η καρέκλα απέναντι μου ήταν η μοναδική άδεια και έκατσε.
Είχε περάσει μήνας που ερχόμουν στα Κορνερ αλλά αυτήν πρώτη μου φορά την έβλεπα.
Άγρια φυσιογνωμία επιθετική με όλους.
Πιάστηκε στα χέρια με τους υπαλλήλους και με τον κόσμο στα διπλανά τραπέζια.
Οι άλλες άρχισαν να φεύγουν για να αποφύγουν το ρεζιλίκι όπως είπανε και μείναμε μόνοι.
Έκανα να σηκωθώ.
- Μην φύγεις πάω τουαλέτα και έρχομαι μου είπε.
Όταν επέστρεψε αίμα έτρεχε από μια μικρή τρυπίτσα στα χέρια της.
Κοιμόταν και ξυπνούσε σε δευτερόλεπτα.
Στο ενδιάμεσο μιλούσε.
- Έχω κάνει και κομπρεσέρ εγώ μην με βλέπεις τώρα έτσι με τα φουστάνια. Εγώ είμαι γύφτος ρε αλλά έμπλεξα με τα τραβεστιλίκια. Μην το βάλεις ποτέ το ρημάδι. Μην σε δω πούστη με φουστάνια θα σε κυνηγήσω. Μακριά από αυτές είναι καριόλες είναι κακίες όλες τους. Θα καταλήξεις στην πρέζα και στους δρόμους καμιά δεν θα σε θέλει και ούτε θα σε λυπηθεί από αυτές τις γαμιόλες. Τους βρωμοπουσταράδες. Δεν εκτιμάνε ρε τίποτα.
Ο ξάδελφος της τραβεστί πλέον και αυτός μου έλεγε ένα απόγευμα για το πόσο μ αγαπούσε και μιλούσε για μένα. Είχε πρόσφατα πεθάνει από κουλές πρέζες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget