19/1/11

51ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης






2. Ξεναγός μια ταινία του Ζαχαρία Μαυροειδή.

Πήγα στην προβολή με την επιφύλαξη που έχει ο καθένας όταν ακούει για Ελληνική ταινία.
Ότι μπορεί να είναι βαρετή , κακοφτιαγμένη, χωρίς σενάριο.
Ο ξεναγός η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Ζαχαρία Μαυροειδή, τελικά με εξέπληξε πολύ ευχάριστα και εμένα και όλους τους παρευρισκόμενους στην αίθουσα. Η ταινία είναι μία ανεξάρτητη παραγωγή σε συμπαραγωγή με τους περισσότερους συντελεστές της. «Ο Ξεναγός» παρακολουθεί μια ομάδα νέων που βρίσκονται στην Ελλάδα με Erasmus στην αρχιτεκτονική και συναισθηματική περιήγησή τους στην Αθήνα μέσα από το βλέμμα του έλληνα ξεναγού Ιάσονα ο οποίος προσπαθεί να απεγκλωβιστεί από τα επαγγελματικά και ερωτικά του αδιέξοδα.
Ο «Ξεναγός κέρδισε το δεύτερο βραβείο κοινού»
Ας γνωρίσουμε τον σκηνοθέτη της ταινίας να δούμε τι έχει να μας πει
Πώς πέρασες από τις σπουδές αρχιτεκτονικής στο σινεμά?
Έγινε πολύ φυσικά. Ξεκίνησα να ασχολούμαι πρώτα με το θέατρο μετά έκανα ταινίες μικρού μήκους από χόμπι και αποφάσισα να το κάνω πιο επαγγελματικά με την μεγάλου μήκους.
Είναι εύκολο να κάνεις μια ανεξάρτητη παραγωγή?
Έχει και τα καλά έχει και τα άσχημα του. Είμαι πολύ χαρούμενος που την έκανα την ταινία έτσι γιατί αν έψαχνα παραγωγό και χρηματοδότηση ακόμα θα έψαχνα και δεν θα είχα κάνει την ταινία γιατί είναι δύσκολο να πείσεις έναν παραγωγό η το κέντρο κινηματογράφου και να βγει το κονδύλι. Είναι μια διαδικασία χρονοβόρα. Είχα φανταστεί τη ταινία να την κάνω με φίλους , με μικρό συνεργείο και την πήγα έτσι έως το τέλος.

Η ταινία μιλάει για ένα coming out ενός ήρωα που ψάχνετε συναισθηματικά . Πιστεύεις ότι πρέπει κάποια στιγμή να το κάνουμε αυτό το βήμα όλοι μας?

Νομίζω ότι είναι πολύ βασικό. Ειναι η προϋπόθεση για να είμαστε ευτυχισμένοι.

Εσύ πως το βίωσες το coming out ?>
Όχι όπως ο ήρωας
Πρώτα το έκανα θεωρητικά και μετά στην πράξη.
Αντιμετώπισες κάποιο πρόβλημα?
Όχι δεν αντιμετώπισα κάποιο πρόβλημα με φίλους οικογένεια αλλά το coming out είναι πολύπλευρο. Ένα κομμάτι που αγνοούμε είναι το coming out στον εαυτό μας. Το όσο αποδεχόμαστε εμείς τον εαυτό μας. Γιατί μπορεί κάποιος να έχει δεσμό να δηλώνει γκέι έξω στον κόσμο να το ξέρουν όλοι αλλά να καταπιέζει τον εαυτό του.Για μένα αυτό το πεδίο διαπραγμάτευσης με τον εαυτό μου είναι πολύ βασικό .
Στο μέλλον θα συνεχίσεις να κάνει ταινίες που θα μιλάνε για του γκέι?
Σίγουρα . μ ενδιαφέρει το θέμα της σεξουαλικότητας και της ταυτότητας και μοιραία θα επανέρχονται στις ιστορίες μου.
Περνάς μέσα από την αρχιτεκτονική της Αθήνας την ιδιοσυγκρασία και την ιστορία του Νεοέλληνα που πρέπει να συμβιώσει με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους.

Έχω την αίσθηση ότι αυτό που βιώνει ένας Έλληνας που έρχεται σε επαφή με έναν ξένο είναι περίπου όπως το συναίσθημα του γκέι που είναι κρυφός. Ο Έλληνας θέλει να βγει να υπερηφανευτεί για το παρελθόν του αλλά ταυτόχρονα αισθάνεται ντροπή και αμηχανία γ αυτά που συμβαίνουν σήμερα. Ο μέσος Έλληνας βιώνει την αντίφαση αυτή και αυτό το συναίσθημα πιστεύω ότι είναι παρεμφερές με αυτό που νιώθει ο γκέι που κρύβετε.
Τελικά σου αρέσει η Αθήνα?
Είναι μια πόλη με πάρα πολλά προβλήματα αλλά και πολύ γοητεία

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget