26/1/11

ΕΚΘΕΣΗ «ΕΝ ΟΙΚΩ_ ΝΙΚΗ ΚΑΝΑΓΚΙΝΗ»


ΕΚΘΕΣΗ «ΕΝ ΟΙΚΩ_ ΝΙΚΗ ΚΑΝΑΓΚΙΝΗ»
Χώρος: Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης (Αποθήκη Β1, Λιμάνι)
Διάρκεια: 20 Δεκεμβρίου 2010 – 20 Φεβρουαρίου 2011

ΗΜΕΡΙΔΑ «ΝΙΚΗ ΚΑΝΑΓΚΙΝΗ»
Σάββατο 29 Ιανουαρίου 2011
Χώρος: Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης (Αποθήκη Β1, Λιμάνι) στις 11:00

Η ΕΚΘΕΣΗ
Η Νίκη Καναγκίνη τον Μάρτιο του 2008 είχε ξεκινήσει τον σχεδιασμό της έκθεσης «Εν Οίκω» για το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης. Οι προετοιμασίες της έκθεσης, ωστόσο, αναβλήθηκαν με τον ξαφνικό θάνατό της, τον Ιούνιο του 2008, για να συνεχιστούν, δύο χρόνια μετά, με τη συνεργασία των επιμελητριών Ευθυμίας Γεωργιάδου-Κούντουρα και Αρετής Λεοπούλου με την κόρη της, Λία Καναγκίνη.
Όπως και οι επιμελήτριες αναφέρουν, στην παρούσα έκθεση παρουσιάζονται έργα που σχετίζονται με την έννοια του Οίκου και ανήκουν σε διαφορετικές περιόδους, ώστε να γίνει εμφανής η διαδικασία της επεξεργασίας του ίδιου θέματος από τη δημιουργό και η ποικιλία των λύσεων που επέλεξε κάθε φορά στην αντιμετώπιση των προβληματισμών της.
Εκτίθενται συνθέσεις, κατασκευές και εγκαταστάσεις, στις οποίες στοιχεία της καθημερινής ζωής και της βιωμένης μνήμης αποκτούν εμβληματική σημασία και τελετουργικό χαρακτήρα, καθώς μεταγράφονται σε εικαστική γλώσσα. Η έκθεση περιλαμβάνει, επίσης, πρώιμα ζωγραφικά έργα και σχέδια, ταπισερί, κοσμήματα, φωτογραφίες εγκαταστάσεων, βίντεο από δράσεις που πραγματοποίησε η καλλιτέχνις και αναφέρονται στις αισθήσεις (γεύση, αφή), αλλά και σε θέματα που επικεντρώνονται στη γυναικεία ταυτότητα.


ΗΜΕΡΙΔΕΣ
Στο πλαίσιο της έκθεσης πρόκειται επίσης να πραγματοποιηθούν οι εξής ημερίδες, με τη συμμετοχή ομιλητών διαφόρων ειδικοτήτων.
Πιο συγκεκριμένα, το Σάββατο 29 Ιανουαρίου 2011, στις 11:00, στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης (Αποθήκη Β1, Λιμάνι Θεσσαλονίκης), θα πραγματοποιηθεί η ημερίδα με τίτλο «Νίκη Καναγκίνη», με εισηγητές τους Ελένη Βαροπούλου, Κατερίνα Ζαχαροπούλου, Μαρία Μαραγκού, Γιάννη Σταυρακάκη, Νόρα Σκουτέρη-Διδασκάλου και μία παρέμβαση από τον Άγγελο Παπαδημητρίου. Στην ίδια ημερίδα θα παρουσιαστεί και η έκδοση που συνοδεύει την έκθεση και θα γίνει ξενάγηση στην έκθεση. Αναλυτικά το πρόγραμμα έχει ως εξής

11:00 Ευθυμία Γεωργιάδου-Κούντουρα, Αρετή Λεοπούλου: Σύντομη ξενάγηση στην έκθεση και παρουσίαση του καταλόγου τεκμηρίωσης
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ
12:00 Γιάννης Σταυρακάκης: Τέχνη και κοινωνικός δεσμός στις καλλιτεχνικές πρακτικές της Νίκης Καναγκίνη
12:30 Κατερίνα Ζαχαροπούλου: Τα εν Οίκω, εν Δήμω...με τον τρόπο της Τέχνης της Νίκης
13:00 Μαρία Μαραγκού: Το "νέο" της Νίκης-Η Νίκη και οι νέοι
ΣΥΖΗΤΗΣΗ - ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ
13:30 Παρέμβαση εξ αποστάσεως από τον Άγγελο Παπαδημητρίου
13:40 Ελένη Βαροπούλου: Tαξίδια με τη Νίκη Καναγκίνη
14:00 Νόρα Σκουτέρη-Διδασκάλου: Το άγγιγμα της μνήμης
ΣΥΖΗΤΗΣΗ - ΛΗΞΗ
Η δεύτερη ημερίδα, με την οποία θα ολοκληρωθεί και η έκθεση, πρόκειται να γίνει το Σάββατο 19 Φεβρουαρίου 2011, στις 11:00, επίσης στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης (Αίθουσα σεμιναρίων Αποθήκης Γ, Λιμάνι Θεσσαλονίκης), με τίτλο «Τόποι της θηλυκότητας/Προς μια νέα χαρτογράφηση».
Η συμμετοχή και στις δύο ημερίδες είναι ελεύθερη για το κοινό.
ΞΕΝΑΓΗΣΕΙΣ
Οι επισκέπτες της έκθεσης μπορούν να ξεναγούνται από τις επιμελήτριες της έκθεσης, Ευθυμία Γεωργιάδου-Κούντουρα και Αρετή Λεοπούλου, σύμφωνα με το πρόγραμμα παρακάτω, στις 13:00
Ιανουάριος
Κυριακή 30 Ιανουαρίου > Ευθυμία Γεωργιάδου-Κούντουρα [εκτάκτως στις 11:00]
Φεβρουάριος
Κυριακή 06 Φεβρουαρίου > Ευθυμία Γεωργιάδου-Κούντουρα
Κυριακή 13 Φεβρουαρίου > Ευθυμία Γεωργιάδου-Κούντουρα
Κυριακή 20 Φεβρουαρίου > Αρετή Λεοπούλου

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ
Για την έκθεση, πραγματοποιούνται οργανωμένα εκπαιδευτικά προγράμματα για όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης, κατόπιν συνεννόησης-ραντεβού με το τμήμα εκπαιδευτικών προγραμμάτων του ΚΜΣΤ (Εύη Παπαβέργου-Κατερίνα Παρασκευά, τηλ. 2310.589222, education@greekstatemuseum.com)

Λίγα λόγια για τη ΝΙΚΗ ΚΑΝΑΓΚΙΝΗ (Αλεξανδρούπολη 1933 - Αθήνα 2008)
H Νίκη Καναγκίνη υπήρξε σημαντική δημιουργός της καλλιτεχνικής πρωτοπορίας στην Ελλάδα, με ενεργητική συμμετοχή στα πολιτιστικά δρώμενα της χώρας. Σπούδασε σχέδιο και εφαρμοσμένες τέχνες στην École Cantonale de Dessin et d’ Art Appliqué στη Λωζάνη (1952-1954), ζωγραφική και χαρακτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα (1954-1958), με τους Γ. Κεφαλληνό, Σπ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη και ολοκλήρωσε τις σπουδές της στο Central School of Arts and Crafts στο Λονδίνο (1958-1961), με τους William Turnbull, Alan Davie, Cecil Collins και H. Tiesdall. Τα χρόνια της μαθητείας της στο Λονδίνο και η γνωριμία της με τις κυρίαρχες καλλιτεχνικές τάσεις της εποχής υπήρξαν καθοριστικά για τη μετέπειτα πορεία της και τη διαμόρφωση του ερευνητικού κι ανήσυχου πνεύματος που τη χαρακτήριζαν ως το τέλος.
Από τη ζωγραφική, με επιδράσεις του αφηρημένου εξπρεσιονισμού, πέρασε στις ταπισερί, σε κατασκευές μεικτής τεχνικής, σε εγκαταστάσεις στον χώρο, χρησιμοποιώντας ποικίλα υλικά, όπως σχοινιά, πλαστικά, τσιμέντο, πηλό, αλλά προσέφυγε και στην εννοιολογική τέχνη και στα μέσα της σύγχρονης τεχνολογίας, βίντεο και ψηφιακή φωτογραφία, για να προβάλει παραστατικά τις ιδέες της.
Στο πλούσιο και πρωτότυπο, θεματικά και μορφολογικά, εικαστικό της έργο ανέπτυξε έναν γόνιμο διάλογο με επίκαιρα θέματα που αναφέρονταν σε οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα, στη σχέση με την παράδοση, την ανθρωπολογία και την ιστορία της τέχνης και πέτυχε μια προσωπική και ιδιότυπη ερμηνεία σκηνών της καθημερινής ζωής, στο κέντρο των οποίων βρίσκεται η γυναίκα.
Πολλά από τα έργα της εντάσσονται και εξελίσσονται σε σειρές, όπως το «Μπορούμε να σώσουμε τον πλανήτη» (1976), «Ίππος του Άργους» (1993), «Χειρόγραφα» (δεκαετία ΄80), «Απόλλων» και «Αφροδίτη» (δεκαετίες ΄80-΄90), «Εν Οίκω» (δεκαετίες ΄70-΄90), «Έδεσμα» (2004), «Μ’ αρέσει να στολίζομαι» (2002), «Μετακίνηση» (2004). Επιδίωκε τις συνεργασίες και συχνά πραγματοποίησε έργα συλλογικά με άλλους καλλιτέχνες ή δημιουργούς από συγγενικούς τομείς.
Η προσήλωση της στο θεωρητικό πλαίσιο της σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας –με διεπιστημονική πάντα προσέγγιση- γίνεται φανερή με τις πρωτοβουλίες της στη διοργάνωση συνεδρίου για την ίδρυση Μουσείου και Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης στην Ελλάδα (1977) και συμποσίων με θέματα «Σύγχρονη Τέχνη και Παράδοση» (1981), «Από την Αίσθηση στο Συναίσθημα» (1999), «Θρησκευτικότητα και Τέχνη» (Ύδρα, 2001).
Η Νίκη Καναγκίνη ασχολήθηκε, επίσης, με τη διδασκαλία. Δίδαξε στη σχολή Βακαλό (1963-1967), στο Κέντρο Τεχνολογικών Εφαρμογών (1970-1971) και στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, ως ειδική επιστήμων (1984-1986).
Πραγματοποίησε τις πρώτες ατομικές της εκθέσεις στην γκαλερί La Feluca στη Ρώμη (1962) και στην γκαλερί Μέρλιν στην Αθήνα (1965) και στη συνέχεια ανέπτυξε έντονη εκθεσιακή δραστηριότητα, με πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις τόσο στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας όσο και στο εξωτερικό, π.χ.: «Π+Π=Δ. Νέα Τέχνη από τις δεκαετίες του ’70 και ’80. Επιλογές από το Δεσμό», Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ, Αθήνα (1999) και Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (2000-2001), "Τα χρόνια της Αμφισβήτησης. Η τέχνη του '70 στην Ελλάδα"-Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Αθήνα (2005), «Δέκα καλλιτέχνες, Δέκα απόψεις από την Ελλάδα», Ericsson gallery, Νέα Υόρκη και Design Center, Βρυξέλλες (1981-1982), «Η ελληνική τέχνη στην Ολλανδία», Nieuwe Kerk Cathedral, Άμστερνταμ (1981), «Τρεις Γενιές Ελληνίδων Καλλιτεχνών», The National Museum of Women in the Arts, Ουάσιγκτον (1989) και πολλές άλλες.
Στη Θεσσαλονίκη έχουν πραγματοποιηθεί ατομικές εκθέσεις της Νίκης Καναγκίνη στο Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο (1993), στην γκαλερί Ζήνα Αθανασιάδου (2003), ενώ έργα της παρουσιάστηκαν στις εκθέσεις «322+1 Καλλιτέχνες-Δωρητές», Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (2004) και «Μεταμφιέσεις. Θηλυκότητα, Ανδροπρέπεια και Άλλες Βεβαιότητες», Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (2007).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget