14/3/11

Αφέλεια





Είχε ζέστη εκείνη την ημέρα.
“Τελικά για να είμαι καλά, πρέπει να μη σκέφτομαι.” σου είπα.
“Δηλαδή;” ρώτησες εσύ.
- Δηλαδή μάλλον δεν αντέχω τη μοναξιά.
- Δηλαδή;
- Η αφέλεια σου αυτή είναι που με σώζει..
- Δηλαδή;
Δεν πρόλαβα να απαντήσω.
Το φανάρι έγινε κόκκινο.
“Κοίτα”, είπες δείχνοντας, “δεν πέρασαν ούτε πέντε χρόνια και μαύρισε πάλι η Καμάρα.”

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget