11/3/11

Σκοτεινό σπίτι





Ένα θεατρικό έργο του Νeil LaΒute σε σκηνοθεσία Χρήστου Λύγκα στην αίθουσα Black Box του Ιδρύματος ''Μιχάλης Κακογιάννης''.

Ένα από τα πιο πρόσφατα έργα του διάσημου Αμερικανού συγγραφέα Νιλ Λαμπιούιτ, το έργο ''In a dark dark house'' (ελληνική απόδοση: “Σκοτεινό σπίτι”) που γράφτηκε το 2007, θα ανεβάσουν τα μέλη του θεατρικού οργανισμού ''Πρώτες Υλες''. Η παράσταση θα κάνει πρεμιέρα την Πέμπτη 17 Φεβρουαρίου στις 21.30 στο Ίδρυμα ''Μιχάλης Κακογιάννης''.
Το ''Σκοτεινό σπίτι'' παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Lortel Theatre στη Νέα Υόρκη και πραγματεύεται την ιστορία δύο αδελφών, οι οποίοι βιώνουν ο καθένας από τη δική του πλευρά μια υπόθεση σεξουαλικής κακοποίησης: στον αυλόγυρο μιας ιδιωτικής ψυχιατρικής κλινικής τα δύο αδέλφια έρχονται αντιμέτωπα με την αλήθεια. Ο Ντρου, ο μικρότερος, βρίσκεται εκεί με δικαστική εντολή υπό ιατρική παρακολούθηση και καλεί τον μεγαλύτερο αδελφό του, Τέρυ να επιβεβαιώσει τον ισχυρισμό ότι στην παιδική ηλικία έπεσε θύμα σεξουαλικής κακοποίησης από ένα φίλο της οικογένειας.
Η έκκληση του Ντρου γίνεται η αφορμή να έρθει στην επιφάνεια η εχθρότητα που υπάρχει ανάμεσα στους δύο άνδρες. Μέσα από τον πόνο και την παραδοχή της προδοσίας, τα αδέλφια αρχίζουν να ψηλαφούν το ανεξίτηλο ίχνος της βίαιης κακοποίησης που υπέστησαν μέσα και έξω από το οικογενειακό τους περιβάλλον.
Οι απωθημένες μνήμες μιας σκοτεινής παιδικής ηλικίας στοιχειώνουν την ενήλικη ζωή των δύο αγοριών, κηλιδωμένης ανεξίτηλα από την καταστροφική επιρροή της διπλής επίθεσης ενός βάναυσου πατέρα που βιαιοπραγεί συστηματικά και ενός νεαρού, του οποίου η επαναληπτική καταστροφική δράση καταλήγει σε έναν αληθινό ψυχικό φόνο. Οι σκελετοί αυτού του παρελθόντος ξαναζωντανεύουν, όταν οι δύο άνδρες αναμετρώνται με τον πόνο και την προδοσία που σημάδεψε τη σχέση τους μια για πάντα...
Σχέσεις που βαδίζουν πάνω σε τεντωμένο σκοινί, αισθήματα που ξυπνούν μοιραίες αναμνήσεις. Μια παράσταση, στην οποία το ανέβασμα του Χρήστου Λύγκα “παντρεύει” τα έντονα συναισθήματα που απορρέουν από το δέσιμο των δύο αδελφών. Το ατμοσφαιρικό βίντεο-άρτ της Βάνας Κωσταγιόλα δίνει το στίγμα του παρελθόντος και το συνδέει με το παρόν. Η λύτρωση θα έρθει με τρόπο μη αναμενόμενο...

Συντελεστές
Μετάφραση: Χριστίνα Μπάμπου-Παγκουρέλη
Σκηνοθεσία: Χρήστος Λύγκας
Βοηθός σκηνοθέτη: Εύη Νάκου
Πρωταγωνιστούν: Θοδωρής Οικονομίδης, Γιώργος Χριστοδούλου, Μαρία Προϊστάκη
Εικαστικά: Γιάννης Μετζικώφ
Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Video art: Βάνα Κωσταγιόλα
Μουσική: Γιώργος Κουμεντάκης
Ηχητικό τοπίο: Γιώργος Πούλιος
Φωτογραφίες: Αλεξάνδρα Χατζηιορδάνη
Γραφικά: Γιώργος Κτενίδης

Κάθε Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή
Ώρα έναρξης : 21.00

Διεύθυνση : Ίδρυμα ''Μιχάλης Κακογιάννης'' Πειραιώς 206 Ταύρος
www.mcf.gr

Χρήστος Λύγκας, σκηνοθέτης
Το έργο του Νηλ Λάμπιουτ, παρά τον τίτλο του, είναι λουσμένο από το εκτυφλωτικό φώς μιας γενναίας αλλά και επώδυνης εξομολόγησης ανομολόγητων μυστικών, για χρόνια θαμμένων στις ψυχές των ηρώων. Είναι μια σφοδρή αναμέτρηση δυο αντρικών ψυχών σε ένα τοπίο μοναξιάς. Στο κόσμο του Λάμπιουτ που είναι το ύστατο καπιταλιστικό σήμερα δεν υπάρχει θεός.
Τη σχέση των δύο αντρών έχει στιγματίσει ένα βαθύ “κατηγορώ” που ξεκινά από τα νεανικά χρόνια. Είναι και οι δύο θύματα της διαστροφικής επίθεσης ενός βάναυσου πατέρα σε ψυχικό και σωματικό επίπεδο.
Στο έργο δεν υπάρχει κάθαρση. Ο Λάμπιουτ, θύμα αποπλάνησης και ο ίδιος, ομολογεί ότι κάτι τέτοιο δεν ξεπερνιέται ποτέ, βάζει το μαχαίρι στο κόκκαλο και, πέρα από κάθε ροζ συννεφάκι και κόντρα στα ψυχαναλυτικά γιατροσόφια, βλέπει την ανακύκλωση με άλλο τρόπο της ίδιας βίας. Το θύμα γίνεται θύτης και ο Λάμπιουτ κοιτά την ιστορία της σύγχρονης ψυχής με μια ωμότητα που σοκάρει.

Θοδωρής Οικονομιδης - Τερυ
Ο Τέρυ είναι ένας άνδρας μοναχικός, με άσχημη παιδική ηλικία. Υπάρχουν βαθιές συναισθηματικές ρωγμές μέσα του, καθώς από πολύ μικρό παιδί κακοποιούνταν από τον πατέρα και βρήκε θαλπωρή, καλοσύνη και ομορφιά στην αγκαλιά ενός μεγαλύτερου άνδρα. Αυτή την εμπειρία την κουβαλά μέσα του σε όλη του τη ζωή... Ο “όμορφος” αυτός κόσμος, που είχε δημιουργήσει ως παιδί, γκρεμίζεται μέσα του, όταν στα 40 του συνειδητοποιεί μέσα από την εξομολόγηση του αδελφού του Ντρου, ότι αυτό που νόμιζε ως “αγάπη” και “θαλπωρή”, ήταν στην ουσία εκμετάλλευση ενός μεγαλύτερου άνδρα προς ένα παιδί. Παίρνει λοιπόν την απόφαση να αλλάξει τη μοίρα του και να επέμβει δραστικά στο παρελθόν του.

Γιώργος Χριστοδούλου - Ντρου
O Ντρου μου φέρνει στο μυαλό εκείνα τα άγρια ζώα που μαγκωμένα στην παγίδα αξαπολύουν όλη τους την αγριότητα προς πάσα κατεύθυνση, ακόμα και στον ίδιο τους τον εαυτό, προκειμένου να σωθούν. Ακόμα κι όταν αυτό το “άγριο ζώο” εκπολιτιστεί, φορέσει κουστούμι κι οδηγήσει Porsche, εξακολουθεί να νιώθει τον απόλυτο φόβο της επιβίωσης.
Άλλωστε η παγίδα “του μπαμπά και της μαμάς” είναι αυτή που πονάει πιο πολύ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget