11/4/11

Η αγάπη χιόνι



Ήθελε κάτι διαφορετικό η παρέα.
Θα πηγαίναμε για bowling.

Δέκα άσχετοι σέρναμε τις μπάλες στις κορίνες.
Είχε πλάκα αλλά βαρέθηκα γρήγορα.
Κάθισα να παρατηρώ πώς παίζουν οι υπόλοιποι.
Με την άκρη του ματιού μου τον βλέπω που με κοιτάζει …
Μου κάνει νόημα και τον ακολουθώ στην τουαλέτα..
Έκανε πως έπλενε τα χέρια….
Με ρώτησε αν θέλω να τη βρούμε.
Του είπα ναι.
Μία μετά τα μεσάνυχτα, ραντεβού στο ασανσέρ.
Το συζητήσαμε με τη Στέλλα.
- Είναι Αλβανός; Και του είπες ναι; Έχεις τρελαθεί;
- Εμένα μου αρέσει, εσένα τι σε νοιάζει;
……………………………………………………………………..
Άργησε κάνα δεκάλεπτό….
- Θα πάμε σπίτι σου;
- Ναι, όπώς είπαμε.
- Μπορώ να μείνω σε σένα; Αν όχι, να ξέρω να φύγω τώρα.
- Γιατί να μείνεις σε μένα;
- Δε θα μπορώ να φύγω μετά, γι' αυτό. Καλά δεν είδες ότι χιονίζει;
Οι πόρτες ανοίγουν, το τοπίο άσπρο.
Με αγκαλιάζει από πίσω και με κρατάει σφιχτά.
- Πάμε, του λέω.
Σαν μωρό κούρνιασε στην αγκαλιά μου.
Ξημέρωσε άσπρη μέρα.
Είχαμε αποκλειστεί … ο ένας στην αγκαλιά του άλλου.

2 σχόλια:

Ξενικός είπε...

μού θυμίζει ένα ποίημα που έχω γράψει, δεν πάει πολύς καιρός.
βρίσκεται κάπου στο ιστολόγιό μου, μαζί με άλλα 259...
να σού το ψάξω;
Ξενικός
http://xenikos.blogspot.com

pisoglendis είπε...

ναι να το βρεις να μου το στείλει αν μπορείς..

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget