20/6/11

Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι αδιάφορα, αν δε φέρνουν λεφτά στο ταμείο.

Η συζήτηση της 14ης Ιουνίου 2011 στη Βουλή των Ελλήνων μεταξύ του
Υφυπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού Γεώργιου Νικητιάδη και του
βουλευτή του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού Αθανάσιου Πλεύρη σχετικά με
το Athens Pride και το Rainbow Week δε μπορεί παρά να κάνει έξαλλο/η
κάθε υποστηρικτή/τρια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ο κ. Πλεύρης είναι
γνωστός για τις ομοφοβικές, ετεροσεξιστικές και ρατσιστικές του
θέσεις, οπότε δε μας εκπλήττει καθόλου το γεγονός ότι αναπαρήγαγε την
ψευδή φήμη περί κρατικής χρηματοδότησης του Athens Pride, όπως και ότι
εγκάλεσε το Υπουργείο ότι προωθεί επικοινωνιακά μια δράση που καμία
σχέση δεν έχει με τον ελληνικό πολιτισμό και τις παραδόσεις του. Οι
απαντήσεις όμως του Υφυπουργού ότι "είμαστε μια χώρα που επιτρέπει τη
διαφορετικότητα, δεν την απαγορεύουμε, τίποτα παραπάνω, τίποτα
παρακάτω", "ούτε τους υπερασπιζόμαστε, ούτε τους στηρίζουμε, ούτε τους
καταδικάζουμε", "αν πληρώναμε αυτούς και δεν πληρώναμε τους
συμβασιούχους της Ακρόπολης, θα είχατε απόλυτο δίκιο, όχι απλώς να
κάνετε μια ερώτηση, αλλά να την ενισχύσετε με ακόμη μεγαλύτερο
δυναμισμό" και η γενικότερη επιμονή του ότι η επικοινωνιακή στήριξη
του Υπουργείου είχε ως μόνο σκοπό την προσέλκυση τουριστών/τριών
δείχνουν το αποκρουστικό πρόσωπο μίας κυβέρνησης που ενδιαφέρεται μόνο
για εισπράξεις εσόδων, στην προκειμένη περίπτωση τουριστικών. Το
ευχαριστημένο χαμόγελο μάλιστα του Υφυπουργού όσο ακούει τους επαίνους
του προεδρεύοντα Βαΐτση Αποστολάτου, για το γεγονός ότι δε
χρησιμοποίησε ξενόφερτες λέξεις, αλλά μίλησε για "αυτούς", όπως και
για τη σύνδεση του θέματος αποκλειστικά με τον τουρισμό και τους
"Double Income No Kids/ Διπλό Εισόδημα Καθόλου Παιδιά", δε θα θέλαμε
καν να το σχολιάσουμε. Παρεμπιπτόντως ο κ. Αποστολάτος έχει μάλλον
παράξενα κριτήρια για το ποιες λέξεις απαξιεί να χρησιμοποιήσει ως
ξενόφερτες, αναρωτιόμαστε πραγματικά τι φοβάται ότι θα σκεφτούν οι
άλλοι/ες για αυτόν, αν πει τη λέξη "γκέι" δημόσια.
Το δικαίωμα των γκέι, λεσβιών, αμφί, τρανς και ίντερσεξ στην ορατότητα
δεν είναι τουριστική ατραξιόν και πηγή εσόδων, αλλά βασικό ανθρώπινο
δικαίωμα, που αφορά το 10% του πληθυσμού αυτής της χώρας: ένα 10% του
πληθυσμού που δεν έχει πρόσβαση στον πολιτικό γάμο και το σύμφωνο
συμβίωσης, την τεκνοθεσία και την ομογονεϊκότητα, αντιμετωπίζει
διαφορετικά όρια ηλικίας για το συναινετικό σεξ, δεν προστατεύεται από
τη ρητορική και τα εγκλήματα μίσους. Η επιχειρηματολογία βέβαια του
Υφυπουργού μας ξεκαθαρίζει μάλλον γιατί και αυτή η κυβέρνηση αδιαφορεί
για την προάσπιση των συγκεκριμένων δικαιωμάτων, καθώς από ό,τι
φαίνεται αξίζει να υποστηρίξεις μόνο ό,τι σου φέρνει χρήματα στο ταμείο.
Η οικονομίστικη, απάνθρωπη αυτή λογική δεν θα έπρεπε να χαρακτηρίζει
καμία κυβέρνηση, πόσο μάλλον σε μια περίοδο που ένα μεγάλο μέρος του
ελληνικού πληθυσμού φτωχαίνει, απολύεται και αισθάνεται να συνθλίβεται
από μια πρωτοφανή κρίση και τη θύελλα εισπρακτικών μέτρων που την
έχουν ακολουθήσει. Η αποκρουστική αυτή πολιτική, που ενδιαφέρεται πολύ
για χρήματα και καθόλου για ανθρώπινα δικαιώματα, είναι αναπόφευκτο να
αδιαφορεί και για το ότι τα πρώτα θύματα των οικονομικών κρίσεων είναι
οι κοινωνικές ομάδες με λιγότερα προνόμια: οι γυναίκες, οι
γκέι/λεσβίες/αμφί/τρανς/ίντερσεξ, οι μετανάστες/τριες, τα άτομα με
αναπηρία, οι ηλικιωμένες/οι.
Απέναντι σε μια κυβέρνηση με οικονομίστικη λογική και αδιάφορη για τα
προβλήματα που αντιμετωπίζουν στην καθημερινότητά τους οι
πολίτες/ισσες αυτής της χώρας, μόνο μαχητικές απαντήσεις αξίζουν να
δίνονται, που θα διεκδικούν μια κοινωνία βασισμένη στην αλληλεγγύη,
στη δημοκρατία και στην ισότητα.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΟΛΚΕ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget