24/9/11

Biennale 3 :Ταξιδεύοντας με το Duchamp


Το πρόγραμμα έλεγε 14 00 στην πλατεία Αριστοτέλους στο ύψος της Λ.Νίκης.
Απο εκεί θα ξεκινούσε η performance για να καταλήξει στον Μ.Μ Σύγχρονης Τέχνης.
Σε ένα σημείο της πλατείας αναγνωρίζω της φάτσες εκείνες που βλέπεις παντού
σε κάθε εκδήλωση , πρεμιέρα , έκθεση συναυλία.
Είναι ενας σίγουρος και εγγυημένος τρόπος να καταλάβεις οτι είσαι στο σωστό σημείο.
Ο καλλιτέχνης καθυστέρησε λιγάκι
εγώ έφτασα λίγο νωρίτερα μιας και θα ήταν μετακινούμενη η performance στάθηκα λοιπόν και περίμενα
Ένας κύριος δίπλα μου άπλωσε ένα χαρτόνι για να ξαπλώσει επάνω να κοιμηθεί.
Μια κοπέλα έβαφε με κραγιόν μια φίλη της
ένας τουρίστας έτρωγε μια μπανάνα.
Γύρω μας δεκάδες κόσμος έπινε καφέ
γονείς με παιδιά κάνανε βόλτα
Θα μπορούσε άραγε αυτή να ήταν μια performance;
Μερικές από τις κινήσεις των ανθρώπων είναι τόσο θεατρικές κάποιες φορές ...
Σκέφτηκα οτι μπορεί να ερχότανε εκείνη την ώρα κάποιος και να έλεγε
Αυτό ειναι το έργο
μπροστά σας
θα μπορούσαμε να πούμε κάτι ?
θα είχε δίκιο η άδικο?

Τις σκέψεις μου διέκοψε η εμφάνιση του καλλιτέχνη ο οποίος έδωσε εν μέρη και απάντηση στο Ερώτημα
Τι από όλα αυτά που συμβαίνουν αυτή την στιγμή στην Πλατεία Αριστοτέλους είναι τέχνη.
Η εμφάνιση του
ντυμένος στο απόλυτο μαύρο σαν να μην υπάρχει καν
απλά να είναι ο διεκπεραιωτής ο κουβαλητής του έργου δηλώνει ότι η τέχνη για να λειτουργήσει πρέπει να βάζει ξεκάθαρα μια τομή μέσα στο τοπίο , να μπορεί να ξεχωρίζει από ότι άλλο υπάρχει γύρω της
κάτι σαν σχόλιο μέσα στην καθημερινότητα
Κρατώντας λοιπόν το ουρητήριο του Duchamp ξεκίνησε να κάνει βόλτα στην πλατεία
με σκοπό να καταλήξει στην Μουσείο και να το αφήσει εκεί.
Ενα παιδάκι ρωτούσε τι είναι αυτό
Τι να σου λέω τώρα του λέει η μαμά του
Μα θέλω να μάθω λέει και μου άρεσε ιδιαίτερα η επιμονή της

Με πλησιάζει μια κοπέλα και μου λέει
Μπορείς να μου πεις τι ειναι αυτό ?
Μια δράση στα πλαίσια της biennale
Και τι κάνει αυτός
Της εξηγώ οτι μεταφέρει το ουρητήριο του Duchamp
και οτι κάποτε είχε υπογράψει πάνω σ αυτό
αποδεικνύοντας οτι ένα χρηστικό αντικείμενο
μπορεί με μια υπογραφή ενα μανιφέστο και ενα σκεπτικό
από ενα απλό ουρητήριο να γίνει έργο τέχνης.

Έχω μαρκαδόρο μαζί σου αν βάλω την υπογραφή μου θα είναι τέχνη ? με ρωτάει
Της λέω δεν ξέρω αν είναι τέχνη αλλά σίγουρα θα είναι η δικη σου υπογραφή πάνω στο έργο με οτι και αν αυτό σημαίνει
Πηγαίνει λοιπόν και τον ρωτάει αν μπορεί να το υπογράψει.
Αυτός αρνείται κάτι που έκανε στους παρευρισκόμενους μεγάλη εντύπωση.
Θα είχε πλάκα να την άφηνε να το κάνει

Συνέχισε λοιπόν την πορεία του προς την παραλία
με τον κόσμο να αναρωτιέται πίνοντας τον καφέ του
τι σκατά φάση είναι αυτή που παρακολουθεί
και γιατί τον ακολουθούν αυτόν τον τρελό ενα τσούρμο άλλοι παλαβοί ?
θεωρώ βέβαια μεγάλη παράλυψη τον διοργανωτών
οτι δεν υπάρχει ενα κωλοφυλλάδιο που να λέει τι ειναι αυτό που παρακολουθούμε και δυο άτομα να ενημερώνουν γ αυτό .
Πρέπει ο καθένας δηλαδή να γνωρίζει γιατί ο καλλιτέχνης κάνει αυτό που κάνει ?

Ήταν απο κάθε άποψη η πιο ενδιαφέρουσα performance μέχρι τώρα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget