8/9/11

Intro

http://www.qvzine.net/teyxos1/intro.htm

Άντρας θέλει γυναίκα – Γυναίκα θέλει άντρα. Σαν θέλει η νύφη κι ο γαμπρός, το θέλει η πεθερά, το θέλει ο πεθερός, το θέλει κι ο θεός, τι όμορφος κόσμος είναι αυτός; Άντρας θέλει Άντρα = δεν είναι άντρας αυτός. Είναι πούστης. Γυναίκα θέλει Γυναίκα; Παλιολεσβίες. Άντρας δε θέλει να είναι άντρας, θέλει να είναι γυναίκα. Άντρας γίνεται γυναίκα και ως γυναίκα θέλει άντρες. Τι είναι; Μήπως είναι gay, μήπως είναι straight γυναίκα; Γυναίκα δε θέλει άλλο να είναι γυναίκα, θέλει να είναι άντρας. Γυναίκα γίνεται άντρας και ως άντρας έχει σχέση με γυναίκα. Τι είναι; Μην είναι βόας, μην είναι κροταλίας; Η γυναίκα που τα έφτιαξε μαζί του τι είναι; Εγώ θα σας πω τι είναι. Είναι πούστηδοι, λεσβίες και ανώμαλοι. Είναι παράξενοι, Είναι αλλόκοτοι. Είναι Queer. Είναι άλλα φύλα συνεχώς. Και αν δεν βρούμε τρόπο να μιλήσουμε γι' αυτά, δε θα βρούμε ποτέ τη θέση μας στα πράγματα. Τί είναι άντρας; Τί γυναίκα; Τί είναι εγώ; Τί είμαι εσύ; Πότε έγιναν όλα αυτά; Που ήμασταν εμείς; Και έτσι αρχίσαμε να μιλάμε για το φύλο και τη σεξουαλικότητα με τρόπο πολιτικό. Και γυρνώντας δίπλα, είδαμε και κάποιους άλλους να κάνουν το ίδιο πράγμα με παρόμοιο τρόπο. Και είπαμε μόνος μου εγώ, μόνη σου εσύ, μόνος του κι η άλλη δεν κάνουμε κανένα περιοδικάκι στο internet; Έτσι, για να πούμε αυτά που θέλουμε να ακουστούν και να ακούσουμε αυτά που θέλουν να μας πουν. Και είπαμε να μιλήσουμε για τα πράγματα που αφορούν άμεσα εμάς. Και όχι γάμους, υιοθεσίες, και gay pride καρναβάλια. Και είπαμε να γράφουμε δικά μας πράγματα αλλά και να μεταφράζουμε κείμενα που τα ‘χουμε στο νου μας σα να ‘ταν δικά μας. Και αρχίσαμε να κουβεντιάζουμε. Και μετά ακούσαμε ότι γίνεται ένα ‘truck festival’ και σκεφτήκαμε νταλίκες και φορτηγατζήδες και καυλώσαμε, και γράψαμε γι' αυτό, και μετά πήγαμε να δούμε τι γίνεται εκεί, και γράψαμε και γι’ αυτό. Και μετά πήγαμε να δούμε μία ταινία, που είχανε γυρίσει κάποιοι μαύροι ομοφυλόφιλοι στην Αμερική, σε ένα φεστιβάλ ταινιών του κινήματος. Και εκεί σπαστήκαμε πάρα πολύ γιατί οι περισσότεροι έφυγαν και πολύς κόσμος γελούσε σε άλλα σημεία από αυτά που γελούσαμε εμείς και μετά είπαμε ‘τί γελάτε ρε’ πούστη μου, δεν σας αφορά ένα τέτοιο ζήτημα; Γιατί είναι πιο ενδιαφέρουσα μια ταινία για έναν οικολόγο ακτιβιστή απ’ ότι μια ταινία για έναν πούστη μαύρο; Και επειδή είχαμε περισσότερες απαιτήσεις από τον κόσμο που ήταν εκεί, οργιστήκαμε, και ξέρετε τί κάναμε; Γράψαμε. Και μετά είπαμε να κάνουμε ένα ‘queer dance πάρτυ’, για να εκτονωθούμε, να εκτεθούμε, να έρθουμε λίγο πιο κοντά, να δοκιμαστούμε. Το κάναμε, και γράψαμε και γι’ αυτό. Και μετά γίναμε σχεδόν διπλάσιοι (σαν transformers) γιατί τελικά υπήρχαν αρκετοί άνθρωποι που ήταν πιο κοντά μας απ’ ότι φανταζόμασταν. Και τότε ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η πρωτοχρονιά και όλους μας σκέπασαν οι φτερούγες της οικογένειας, και μας έπνιξαν. Και εν μέσω μελομακάρονων και γαλοπούλων, μιας και δεν μπορούσαμε να λέμε "και του χρόνου" με το στόμα γεμάτο, γράψαμε. Και μετά κουβεντιάσαμε για αυτή την ελληνική ‘οικογένεια’, και τί να κάναμε; ξαναγράψαμε και ξανά και ξανά. Και όταν ήρθε η ώρα να βρούμε όνομα για το site, είπαμε: «αυτές οι ομόφωνες αποφάσεις είναι κατάρα», και «καλύτερα λεσβία στο Αφγανιστάν». Αλλά αφού το ξεπεράσαμε κι αυτό, εμείς θα κάνουμε πολλά πράγματα, να μου το θυμηθείς. Γιατί αυτό είναι ένα μέρος της ζωής μας που το βάζουμε κάτω και το γράφουμε. Είναι ένα χρονικό της επιθυμίας μας. Ένα βιογραφικό της παραξενιάς μας. Ένα queerriculum vitae που δεν κατατίθεται, δεν πρωτοκολλείται, δεν αξιολογείται, δεν ανταγωνίζεται αλλά είναι κάτι προσωπικό που γράφεται και δίνεται. Είναι το QV μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget