30/5/12

Ανδρέας Αγγελάκης

ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

Αναμέτρησα τη μέρα που πέρασε – τίποτα.
Αναμέτρησα τη νύχτα που θά 'ρθει αμείλικτη,
ψυχρή με τα φαρδειά της νεκροσέντονα.
Ούτε μια μνήμη, ένα χαμόγελο - τίποτα.
Τίποτα.
Μηχανικά, προβάρω τα λόγια που θα πω σε λίγο.

«Ναι, χάλασε ο καιρός. Καπνίζετε;
Όχι, δε μένω εδώ κοντά,
ή, μάλλον, μένω. Η καταγωγή μου;
Από τη Σύρο. Ναι, ωραίο νησί.
Για μια ώρα; Ή δύο;
Ναι, σίγουρα τόσα.
Στην ηλικία μου πια δεν τρέφω αυταπάτες.
Φαίνομαι νέος; Τι σημασία έχει.
Ναι, αρκετά είπαμε, ας πηγαίνουμε.»

Ξαναδιαβάζω κλασικούς μετά την έξαψη,
ομπρέλες, λόγια βαθυστόχαστα, έρωτες
(άκαιρα που ηχεί η λέξη...)
κι ο θάνατος στις ιστορίες αυτές τι εύκολος,
(δεδικαίωται, γαρ...)
τι δύσκολος όμως σαν τον πίνεις
την κάθε μέρα
γουλιά-γουλιά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget