28/5/14

Για έναν Δημήτρη κάποτε





Με σταμάτησες την ώρα που έβγαινα από το μαγαζί.
Μπήκε  η στιγμή ανάμεσα μας.
-Που πας;
-Φεύγουμε, είμαι με παρέα.
-Με λένε Δημήτρη.
-Εσένα;
- Γιώργο
-Και που μπορώ να σε ξαναβρώ Θα μου δώσεις τηλέφωνο;
- Θα σε πάρω αύριο κατά της 5 00
………………………………..
Με ξύπνησε το τηλέφωνο
- Κοιμάσαι; Δημήτρης εδώ. Είπα ότι θα πάρω στις 5 00 θυμάσαι;
Μετά  από διαπραγματεύσεις, η επιμονή του με ήθελε να στέκομαι στην πλατεία και να τον περιμένω.
Όλο το βράδυ με κοιτούσε στα μάτια.
Μου έπιανε το χέρι και το χάιδευε, που και που και με φιλούσε.
Μέχρι αργά το βράδυ κάναμε ένα σωρό τρέλες …βόλτες,αγκαλιές κυνηγητό.
Η νύχτα ήταν γλυκιά …
Με πήγε στο σπίτι … φιληθήκαμε.
-Θα τα πούμε αύριο. Θα σε πάρω.
……………………………………
Έκατσα ένα εικοσιτετράωρο επάνω στο τηλέφωνο.
Δεν πήρε και δεν φάνηκε ποτέ.

Τον  είδα μετά από καιρό τυχαία σε ένα μαγαζί
Κοιταχτήκαμε  με απορία.
Γέλασα και σε προσπέρασα
 Ώστε αυτός ήταν

1 σχόλιο:

Hfaistiwnas είπε...

εεεε είναι κουλό..

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget