16/5/14

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ



Σήμα κατατεθέν της πόλης από τους ανθρώπους που ενώ δεν είναι επώνυμοι ακούς συχνά σε παρέες να τους περιγράφουν και να λένε «τον ξέρω αυτόν τον είχα πετύχει εκεί και εκεί και παρά εκεί». Ένας τέτοιος τύπος είναι ο Κωνσταντίνος, ένα παιδί που ποτέ δεν ξεχνάει να σου χαμογελάει. Την ημέρα της συνέντευξης ήξερα ότι δεν είχε καθόλου καλή διάθεση… όμως το χαμόγελο ήταν εκεί.


Που γεννήθηκε και μεγάλωσες;
Εδώ Θεσσαλονίκη στο Κορδελιό ουσιαστικά αλλά Θεσσαλονίκη ερχόμουν από μικρός από το Γυμνάσιο συνέχεια κάτω στο κέντρο.
Το Κορδελιό ήταν γέννημα θρέμμα το πατρικό;
Είχε πάρει εκεί ένα σπίτι  ο παππούς  στην μητέρα μου για να μην πληρώνει ένοικο σαν φοιτήτρια και αυτή το νοίκιασε σε κάποιον άλλο  και έμενε κέντρο χωρίς να το ξέρουν οι παππούδες που ζούσαν Δοϊράνη στο Κιλκίς. Η μαμά σπούδαζε οικονομικό στο αριστοτέλειο πανεπιστήμιο
Και ο μπαμπάς ήταν φοιτητής και όλο αυτό ήταν μια ιστορία αγάπης στο πανεπιστήμιο;
Είχε ξεκινήσει στο χωριό η γνωριμία και ο έρωτας  αλλά στην πόλη ξαναζωντάνεψε. Ο πατέρας μου έχει τελειώσει αστυφύλακας και έκανε πολλά πράγματα στην πόλη  έκανε διαφημίσεις σε πανό ασχολούνταν με χρώματα.
Άρα ήταν από πολύ μικρή ηλικία μαζί. Τι εντύπωση σου έκανε αυτό;
Υπήρχε πολύ έρωτας σ όλο αυτό, ήταν κάποια στιγμή η απόσταση η ζήλια υπήρχαν όλα υπήρχε αγάπη και πάθος. Ήταν αυτό που λέμε η μια και μοναδική περίπτωση.
Και παντρευτήκανε πότε;
Γύρω στα τριάντα εγώ είμαι ο μεσαίος είμαι 22 έχω ένα μεγάλο αδελφό  που σπουδάζει Αθήνα  και μια μικρότερη αδελφή που πάει λύκειο.
Πώς θυμάσαι τα παιδικά σου χρόνια;
Θυμάμαι ότι άρεσα πάρα πολύ στα κορίτσια αλλά εγώ δεν το ήξερα και δεν της έδινα σημασία μου το είπαν κάτι κοπέλες που στης συνάντησα αργότερα στο πανεπιστήμιο. Δεν ήταν ότι δεν το εκδηλώνανε  ίσως δεν το έβλεπα το έχω αυτό δεν αναγνωρίζω αυτές που με θέλουν και κάθομαι και κυνηγάω τα λάθος άτομα.


Η ερωτική ζωή σου ήταν ήρεμη δηλαδή
 Στο  δημοτικό ναι  στο γυμνάσιο έγινε ότι έγινε
Στο δημοτικό έκανες  ποιο παιδικά πράγματα;
Επειδή ήμουν ψηλό και γυμνασμένο παιδί ξεχώριζα μεγάλωσα σε σχολεία (δημοτικό γυμνάσιο λύκειο ) που ήμασταν παιδία μεταναστών και ελληνόπουλα μαζί  και επειδή υπήρχαν πάντα καυγάδες εγώ ήμουν αυτός που με φοβόντουσαν και τα είχα καλά με όλους.
Καυγάδες γιατί ;
Είναι από τις περιοχές γιατί δεν το έχω δει άλλου αυτό είναι μια περιοχή που υποτιμούσαν το σχολείο , ήμουν πάντα ο καλύτερος μαθητής χωρίς να το καταλαβαίνω ήταν εύκολο γιατί δεν διάβαζαν  οι άλλοι ήταν μόνο για φασαρίες εγώ δεν συμμετείχα σ αυτά αλλά δεν με πειράζανε κιόλας.
Σ ενοχλούσε που ήταν άλλο το επίπεδο τους τα ενδιαφέροντα τους;
Στο γυμνάσιο και το λύκειο εκεί το κατάλαβαΔεν υπήρχε συμμετοχή από κανέναν  γενικότερα βαριόμουν να διαβάζω  γιατί δεν υπήρχε ενδιαφέρον και έπεσα και σε κακούς καθηγητές και αυτό ήταν που με έκανε και εμένα να θέλω να γίνω δάσκαλος.
Τι είχαν δηλαδή και δεν ήταν κακοί;
Θυμάμαι ένα περιστατικό με τη  μητέρα μιας συμμαθήτριας μου. Παίζαμε  κυνηγητό και τις τράβηξα τα μαλλιά χωρίς σκοπό να την πονέσω έρχεται την επόμενη με βαράει σφαλιάρα η μητέρα της   και ο δάσκαλος αντί να κάνει η να πει κάτι  επειδή θα άλλαζα σχολείο εκείνη την περίοδο θα πήγαινα σε ένα άλλο δίπλα σε άλλη βάρδια της λέει μην στεναχωριέσαι θα φύγει από το σχολείο. Για μένα αυτό ήταν προδοσία δεν θα μπορούσε να πει κάτι χειρότερο.  Εγώ δεν είπα σε κανέναν τίποτα και με είχε πειράξει πάρα πολύ.
Πως ήταν η ερωτική σου ζωή τα πρώτα βήματα;
 Πρώτα  στο γυμνάσιο με μια κοπέλα που η σχέση ήταν εντελώς αδιάφορη δεν κάναμε κάτι φοβερό ,παιδία ήμασταν καθόμασταν στα παγκάκια φιλιόμασταν , πιανόμασταν αλλά ήτανε η πρώτη μετά υπήρχαν πολλές που της γούσταρα πάρα πολύ ας πούμε μια που ποτέ δεν της το είπα ρωτούσα ποιο είναι το θρανίο της έκανα τρελά το είχα κάψει .. την είδα βέβαια μετά από καιρό και είπα πως μπορούσα να την θέλω αυτήν.
Τότε γιατί δεν της το είπες;
Δε ξέρω με κοπέλες που με ενθουσιάζουν πιο πολύ πάντα σκαλώνω με αυτές Η ομορφιά της αυτό που έχεις φτιάξει στο μυαλό σου που την έχεις ψηλά αυτές  που δεν μ αρέσουν τόσο έχω άλλη αυτοπεποίθηση.


Φοβάσαι την απόρριψη;
Όχι δεν είναι θέμα αυτοπεποίθησης  απλά κομπλάρω γιατί την έχω φτιάξει κάπως στο μυαλό μου και φοβάμαι να το χαλάσω. Είμαι τελειομανής σε πολλά πράγματα.
Σέξ πότε έκανες;
Είναι σχετικό το σεξ τι εννοείς σεξ;
Εσύ τι θεωρείς σέξ;
Πρώτη  φορά που έκανα σεξ ηταν με μια κοπέλα που ήμουν ερωτευμένος μαζί της ήταν και πιο έμπειρη από μένα και είπα σε ένα φίλο μου μετά “τώρα μπορώ να πω ότι έκανα σεξ” αλλά την πρώτη φορά που έκανα κάτι δεν ένιωσα κάτι ιδιαίτερο. Το ιδιαίτερο ήταν με αυτήν που προανέφερα .
Το  ατύχημα το κινητικό πρόβλημα που έχεις.. βασικά πως είναι το κορεκτ να το αναφέρουμε;
Αναπηρία  είμαι ανάπηρος
Δεν  θεωρείται κακή λέξη;
Καθόλου . Γιατί να πουν έναν άνθρωπο με ειδικές ανάγκες και να μην πουν ανάπηρος και τον τυφλό αν τον πεις τυφλό δεν θα τον πειράξει καθόλου. Αυτά τα ειδικές ανάγκες, ειδικές ικανότητες δεν τα μπορώ καθόλου είναι μπούρδες για να ζαχαρώνουν το χάπι
Τι σημαίνει η λέξη ανάπηρος ;
Η έννοια της σωματικής  βλάβης εκεί επικεντρώνεται στην βλάβη από εκεί και πέρα το πώς μεταφράζεται έχει να κάνει με το ποια έννοια της δίνει η κοινωνία. Έναν άνθρωπο τον έχει φτιάξει η κοινωνία έτσι και είναι ανάπηρος. Αν  εγώ δεν μπορώ να κάνω μερικά πράγματα είναι γιατί η κοινωνία δεν με αφήνει και με θεωρεί «ανάπηρο» με το δικό της τρόπο όχι ότι εγώ δεν θέλω και δεν μπορώ.  Μ αρέσει να με λένε ανάπηρο.  Το άτομο με ειδικές ανάγκες και το να με λένε ΑΜΕΑ με ενοχλεί πάρα πολύ. Ακόμα και το χειρότερο που θα σου πουν είναι και πως θα στο πουν. Να σου εξηγήσω τι εννοώ είμαι με κάτι συμφοιτήτριες και προσπαθούνε να μου δώσουνε να καταλάβω κάτι για μια άλλη μας συμφοιτήτρια που είναι χοντρή. Και λέω α την χοντρή λέτε  και τους πείραξε τόσο πολύ ενώ είναι  η πραγματικότητα.  Μου λένε είχε τόσα άλλα να πεις αλλά αυτό είναι το προφανές. Και σε εμένα τι θα πουν πρώτο θα επισκιάσουν όλα τα άλλα θα πουν ο ανάπηρος η αυτός στο καρότσι στο αμαξίδιο. Και αυτό το αμαξίδιο με ενοχλεί πολύ είναι σαν να είσαι σε ένα κάρο η κάτι τέτοιο σε βλέπει τόσο πολυσύνθετο ενώ είσαι τόσο απλός.
Έχω και εγώ παρατηρήσει πως όταν σε βλέπει κάποιος κοινός γνωστός και θέλει να μου το πει λέει είδα τον Κωνσταντίνο και θα προσπαθήσει να πει ένα σωρό άσχετα για να αποφύγει να πει το προφανές. Οπότε εσύ λες αναπηρία είναι η βλάβη.
Ναι και το πώς η κοινωνία κατατάσσει την αναπηρία. Εδώ είμαι ανάπηρος, στην Σουηδία δεν είμαι.  Νομίζω ότι μπορώ να κάνω τα πάντα αλήθεια δεν νιώθω ότι κάτι με περιορίζει μπορεί να μην κάνω κάτι άλλο αλλά να επιλέξω να κάνω κάτι σύνθετο. Εγώ βέβαια μπορώ να σηκώνομαι από το καρότσι .αυτό είναι τύχη για μένα γιατί χωρίς αυτό δεν θα μπορούσα ίσως να μιλάω πολύ άνετα γ αυτό που έχω. Ένας ανάπηρος που δεν μπορεί να σηκωθεί από το καρότσι δεν μπορεί να ανεβεί στο λεωφορείο εγώ μπορώ . Άρα δεν μπορούμε να πούμε ότι μπορούμε να τα κάνουμε όλα αλλά ένας ανάπηρος στην Θεσσαλονίκη είναι περισσότερο ανάπηρος από έναν στην Στοκχόλμη.
Άρα αφού βρήκαμε τη λέξη ας προχωρήσουμε. Πως ήρθε λοιπόν η αναπηρία και πότε;
Στα 17 στο λύκειο 3 μήνες Παπανικολάου 5 μήνες ΚΑΤ Αθήνα μετά έδωσα εξετάσεις και πέρασα με κατ οικον διδασκαλία διάβασα πολύ καλά μια εβδομάδα έδωσα εξετάσεις και πέρασα όλα τα μαθήματα και μετά έφυγα Σουηδία.
Θέλεις να μιλήσεις για το πώς έγινε;
Όχι δεν πιστεύω ότι έχει νόημα το πώς έγινε
Οκ ας πούμε ότι έγινε ένα ατύχημα
Η ευτύχημα…
Ευτύχημα γιατί ;
Νομίζω ότι ήταν πολύ καλό που έγινε ένα τέτοιο πράγμα. Μου έκανε να δω πολύ διαφορετικά και με διαφορετική πλευρά της ζωή τα πράγματα. Αλήθεια θα ήθελα να είχα γράψει τις ιδέες μου για έναν ανάπηρο πρώτου γίνω εγώ για να δω πως το είχα τότε στο κεφάλι μου. Μπορεί να συμπεριφερόμουν τότε και εγώ έτσι όπως μου συμπεριφέρονται μερικοί και δεν μου αρέσει άρα το θεωρώ λογικό μερικές φορές ότι κάνουν πράγματα που δεν μου αρέσουν γιατί μπορεί να τα έκανα και εγώ. Δηλαδή όταν εγώ  είμαι στο σουπερ μαρκετ και ο άλλος μου δίνει την θέση του μου την δίνει γιατί με βλέπει στο καρότσι αλλιώς δεν θα μου την έδινε αλλά νομίζω και εγώ θα έκανα το ίδιο αν είχα πίσω μου έναν ανάπηρο. Θεωρώ επίσης πολύ ρατσιστικό να πας στο ταχυδρομείο και στην τράπεζα και να σου λένε πέρνα πρώτος γιατί να περάσω πρώτος. Είναι καθαρά πως σε βλέπουνε υπάρχει και χαρτί άτομα με ειδικές ανάγκες εξυπηρετούνται κατά προτεραιότητα. Είναι από την βάση του τόσο ρατσιστικό τι είμαστε οι καημένοι πονεμένοι που καθόμαστε σπίτι μας και μας αναγκάζουν να βγούμε έξω ε οπότε ας μας δώσουν και την θέση τους;
Σε βολεύει βέβαια
Το έχω χρησιμοποιήσει πολλές φορές ας πούμε σε δωρεάν εισόδους σε συναυλίες δεν είμαι πολύ περήφανος γ αυτό αλλά δεν θα αλλάξω κάτι αν πω όχι και πληρώσω. Για το γαμώτο μπορεί να το κάνω.




Δεν αναλύσαμε το ευτύχημα και τόσο πολύ. Η αναπηρία ενέχει έναν περιορισμό γιατί είναι ευτύχημα;
Γιατί καταφέρνεις να εκτιμήσεις πολλά απλά πράγματα. Ας  πούμε ακόμα και το ότι στη φάση που είμαι τώρα δεν μπορώ να πάω τουαλέτα και χρειάζομαι 5-6 καθετήρες που μου παρέχει το κράτος αυτό με περιορίζει στο να την βγάλω να κατουρήσω όπου να ναι. Ότι δεν μπορώ να φύγω τόσο εύκολα στο εξωτερικό λόγο αυτού με κάνει να  νιώθω ότι κάτι τόσο απλό όσο το κατούρημα με κάνει να σκέφτομαι αλλιώς. Δεν μπορώ να κάνω κάτι χωρίς καθετήρα και αν ξεμείνω πρέπει να κινήσω γη και ουρανό για να πάω να πάρω αυτό είναι κάτι που με περιορίζει αλλά με κάνει και εκτιμάω άλλα πράγματα.
Μετά την νοσηλεία σου τι έγινε
Πήγα στην Στοκχόλμη ευτυχώς που μπορούσα να πάω τότε πήγα γιατί η φυσιοθεραπεία εκεί με βοήθησε να κάνω πολλά πράγματα και ειδικά η γνωριμία μου με άλλους ανάπηρους που ζουν εκεί τον τρόπο ζωής και αντιμετώπισης του ζητήματος ήταν η τύχη για μένα ότι έζησα σε ένα τέτοιο περιβάλλον. Οι  υποδομές αυτές δεν υπάρχουν με τίποτα στην Ελλάδα. Όλοι η βάση είναι το πώς έχουν την αναπηρία στο κεφάλι τους εδώ. Έχουν κέντρα αποκατάστασης και εδώ και δεν σε στέλνουν πλέον έξω. Ένα λάθος που κάνουν οι γιατροί από την αρχή είναι ότι πιστεύουν ότι πρέπει να γίνεις καλά και το καλά γ αυτούς είναι να γίνεις όπως ήσουν πριν αλλιώς δεν είσαι καλά. Στην Σουηδία το καλά γ αυτούς είναι να είσαι ανεξάρτητος εδώ οι περισσότεροι είναι με τους γονείς τους εξαρτημένοι από τους άλλους γιατί το καλά είναι να είσαι όπως πριν και να τα κάνεις όλα όπως πριν κάτι λιγότερο από αυτό είναι το μη καλά. Αυτό δεν γίνεται όμως πάντα και έτσι χάνουν την ανεξαρτησία τους οι περισσότεροι .
Δεν ένιωσες άσχημα που έφυγες τότε Σουηδία μακριά από τους δικούς σου;
Ήμουν εκεί με τον πατέρα μου που ήταν λάθος και πάλεψα για να φύγει γιατί ένιωθα μερικές φορές ότι μου κάνει κακό γιατί έμπαινε ανάμεσα σε μένα και στο πρόγραμμα που έπρεπε να κάνω αλλά το καλό ήταν ότι όλο τον καιρό εκείνο τον είχα παρέα  κάναμε βόλτες τα βράδια
Πως ήταν οι κοντινοί σου μετά το ατύχημα;
Τους είδα μετά από πολύ καιρό γιατί στο νοσοκομείο που τους έβλεπα ήμουν ζαλισμένος ουσιαστικά πέρασα πολύ δύσκολα στο νοσοκομείο πολλά χειρουργεία πάρα πολύς πόνος πάρα πολύ και γιατροί που κάνανε λάθη λεπτομέρειες ιατρικές. Λάθος συμπεριφορά στα χειρουργεία και στην βασική δομή και σε μερικά που δεν δώσανε πολύ σημασία.

Εσύ πως ένιωσες όταν άρχισες να συνέρχεσαι πως είναι αυτό το συναίσθημα. Ποιο  το κυρίαρχο συναίσθημα ;
Ένιωσα ότι θα βγω γρήγορα. Πίστευα ότι ήταν πολύ απλό ενώ δεν ήταν αυτό ήταν το συναίσθημα ότι έκανα στο μυαλό μου σχέδια για την επόμενη βδομάδα ενώ αυτό κράτησε ένα χρόνο. Δεν  ήξερα τι είχα καν  δεν ήξερα τι θα πει σπας την μέση σου πίστευα ότι είναι σαν το χέρι κολλάει και γίνεσαι καλά. Δεν με ενημέρωσαν καθόλου και αυτό είναι μεγάλο λάθος. Πολύ χάλια αντιμετώπιση. Σε κουράζουν σε παιδεύουν έχεις ανάγκη από ψυχολογική υποστήριξη και από μερικά πράγματα που δεν τα έχεις.  Παρακολούθησα ψυχολόγους και μάλιστα πολλούς δεν είναι ότι δεν υπήρχαν αλλά δεν με βοήθησαν καθόλου αυτό ήταν το πρόβλημα. Το βασικό μου πρόβλημα ήταν ότι θέλανε να με αντιμετωπίσουν σαν να μην ήμουν καλά αλλά εγώ  και ένιωθα και ήμουν καλά. Είχα άλλα πράγματα ανάγκη ήθελα να δω κόσμο αυτοκίνητα να βγω έξω.  Αυτό μου έλειπε και όχι να κάθομαι και να μιλάω για το ατύχημα μου. Επίσης έπρεπε να μου δώσουν την γνώση για το τι έχω να έρθει να μου πει ένας άλλος άνθρωπος τι έχω πως είναι και τι πρέπει να κάνω αυτά ήταν που δεν ήξερα.
Αποφεύγεις να μιλάς και να φέρνεις στο μυαλό σου το ατύχημα. Βλέπω και από αυτά που περιγράφεις ότι το αποφεύγεις
Είναι κάτι που δεν πρέπει να το ξέρουν όλοι ή να το συζητάω με όλους  στιγματίζεσαι μετά γ αυτό ότι και να είναι μετά με ένα τρόπο θα λένε ότι αυτός το έπαθε από αυτό. Ο καθένας θέλει να νομίζει ότι έχεις πάθει ατύχημα όπως θα του άρεσε αυτού. Λέω πολλές φορές ψέματα γ αυτό και έχει πλάκα το πώς συγκινούνται. Σε έναν που του αρέσουν οι μηχανές λέω ότι είναι από μηχανάκι σε μια γκόμενα ότι είναι από άλογο.
Ερωτικά σε τι φάση είσαι;
Μ αρέσουν τα άκρα πάντα μ αρέσει να ζω ακραία να κάνω σέξ ακραία να ερωτεύομαι ακραία γιατί άλλο σεξ άλλο έρωτας το σέξ είναι ένα κομμάτι δεν είναι όλος ο έρωτας μ αρέσει η τρέλα κάτι που λείπει  σήμερα.  Σχέση δεν έχω αυτό το διάστημα. Είναι πολύ δύσκολο να βρει έξυπνες και τολμηρές γυναίκες για να ζήσεις τον έρωτα. Είναι και η διαδικασία του ότι πρέπει να με μάθουν και να με γνωρίσουν γιατί είναι και η αναπηρία και μέχρι να γίνει αυτό και να είναι έτοιμες έχω ήδη βαρεθεί  και αυτό δεν μ αρέσει ότι πρέπει να τους μάθω πράγματα. Οι περισσότερες νομίζουν ότι δεν μπορώ να κάνω σεξ έχουν προκαταλήψεις και μερικά πράγματα στο μυαλό τους λάθος. Γενικότερα με κουράζει το να τα εξηγώ όλα αυτά.
Έχεις τελειώσει με το πανεπιστήμιο τα σχέδια μετά από εδώ ποια είναι  οι στόχοι τα όνειρα;
Τα σχέδια μου αλλάζουν από βδομάδα σε βδομάδα. Κάθε φορά λέω στους φίλους μου κάτι διαφορετικό. Είναι τόσα πολλά που θέλω να κάνω να πάω Νεα Υόρκη να κάνω μαγειρική στο Παρίσι ενθουσιάζομαι με όλα τόσο πολύ Θα ήθελα κάποια στιγμή να κάνω ένα δικό μου σχολείο στο οποίο τα παιδιά θα επιδιώκανε και θα θέλανε να έρθουν δεν θα είχε αλλοτριωμένους δασκάλους που βαριούνται τη δουλειά τους ούτε αδιάφορους μαθητές να παίρνουν πρωτοβουλίες να μην είναι ο στόχος ο βαθμός και όλα τα τεχνοκρατικά. Από εκεί και περά είμαι πολύ ενθουσιώδης και θέλω να τα κάνω όλα.



Έχεις εμπλακεί στο ακτιβιστικο κομμάτι σε ΜΚΟ στα κοινά της πόλης σε συλλογικότητες;
Τις αποφεύγω γιατί μια φορά πολύ συνειδητά μπήκα σε μια ομάδα για να διεκδικήσουμε την προσβασιμότητα στην λέσχη του πανεπιστήμιου που ως τότε δεν ήταν προσβάσιμη σε άτομα με αναπηρίες. Το προσπάθησα  και με την ομάδα και μόνος και τελικά συνειδητοποίησα ότι μόνος μου ήταν πολύ πιο αποτελεσματικό επειδή ήξερα ακριβώς τι να κάνω και ήταν πολύ αποτελεσματικό ενώ στην ομάδα ακουγόταν όλες οι απόψεις έπρεπε να συζητηθούν ερχότανε ο άλλος που ποτέ δεν είχε νιώσει πως είναι να μην μπορείς να μπεις κάπου εκεί που υπερασπιζόμουν την κατάληψη της λέσχης για μια μέρα για να γινει γνωστό σε όλους μου έλεγε το καταλαβαίνω αυτό που λες (αλλά δεν το καταλάβαινε) αλλά πως θα στερήσεις μια μέρα φαγητού από τον άλλον. Του έλεγα  εγώ δεν μπορώ να φάω ποτέ αυτό είναι από μόνο του πολύ δυνατό επιχείρημα για να το κάνουμε. Έπρεπε λοιπόν να συγκρούομαι με τον κάθε έναν σαν αυτόν ξεχωριστά. Άρα το έκανα μόνος και έγινε ασανσέρ στη  λέσχη. Θα μου άρεσε να υπάρχει ένας σύλλογος αναπήρων στην Θεσσαλονίκη που να δρα αλλά όχι με το τι πιστεύουν ότι είναι ανάπηρος όχι μ αυτόν τον όρο. Να είμαστε συνειδητοποιημένοι να κυνηγάμε τα συμφέροντα μας πχ διαφωνώ  για το επίδομα που παίρνουμε γιατί το επίδομα είναι αυτό που σου δίνουνε γιατί σε θεωρούνε άχρηστο και σου λένε ότι είσαι άχρηστος. Η πολιτική του κράτους σε καθιστά ανάπηρο επειδή δεν μπορούν να σου βρουν δουλειά σου δίνουν λεφτά. Είναι πολύ διαφορετικό να δουλεύεις από το να παίρνεις κατευθείαν λεφτά στο χέρι. Η δουλειά είναι τόσο σημαντική για να νιώθεις ωραία και στην στερούνε και απλά σου δίνουν λεφτά.
Οι ανάπηροι έχουν διαφωνίες μεταξύ τους ρατσιστικά προσκείμενοι;
Ναι είναι ήδη πχ ένας τυφλός θεωρεί υποτιμητικό να τον λες ανάπηρο. Επίσης ένας με κινητική αναπηρία μπορεί να θεωρεί περισσότερο ανάπηρο τον τυφλό και να τον κοιτάει υποτιμητικά κτλ. Ένας κουφός μπορεί να λειτουργήσει διαφορετικά σε σχέση με οποιαδήποτε αναπηρία πχ γιατί δεν του φαίνεται άρα βλέπει τους άλλους που φαίνονται διαφορετικά.  Ο τυφλός λέει καλύτερα που έχω πόδια και δεν έχω μάτια είναι αδιανόητο να μην μπορώ να περπατήσω. Αρχίζει δηλαδή η σύγκριση τι είναι καλό και κακό.
Έχεις νιώσει ρατσισμό ;
Ναι χίλια παραδείγματα δεν ξέρω τι να πρωτοπώ. Βία και άσχημο ρατσισμό όχι δεν έχω νιώσει σε κακό βαθμό παλιότερα οι άνθρωποι ήταν πιο σκληροί. Εμένα αυτό που με ενοχλεί είναι άλλα πράγματα. Οι θετικά προσκείμενοι σε εμένα. Αυτοί που μου συμπεριφέρονται διαφορετικά. Έχω βιώσει και τον κακό ρατσισμό. Οι γονείς μιας κοπέλας με την οποία είμαι μαζί. Με όλες είχα αυτό το πρόβλημα με τις μητέρες και τις οικογένειες. Με έχουν απορρίψει  γ αυτό. Κάθομαι στο μπαρ μιλάω με κάποια και μετά κατεβαίνω για να κάτσω στο καρότσι και αλλάζει αμέσως η συμπεριφορά της.   Επίσης με ενοχλεί πολύ να μου λένε μακάρι να περπατούσες. Με στεναχωρεί πολύ.
Στα όνειρα σου βλέπεις ότι περπατάς;
Ναι όχι σαν θαύμα ωω περπάτησα αλλά σαν φυσιολογικό. Καταλαβαίνω  ότι είναι φυσιολογικό όπως το να είμαι ανάπηρος. Δεν αλλάζει κάτι για μένα.
Στο θεό πιστεύεις;
Όχι
Ερχόμαστε μετά τι γίνεται;
Τίποτα μας τρώνε τα σκουλήκια. Αλλά δεν είναι τόσο άσχημο αυτό γιατί να είναι άσχημο. Το τέλος είναι τέλος και δεν υπάρχει κάτι μετά το τέλος. Δεν με φοβίζει ο θάνατος καθόλου δεν τον σκέφτομαι γ αυτό.
Στην κοινωνία το πρότυπο του σωστού ανθρώπου είναι ο ρωμαλέως όμορφος λευκός αρτιμελής
Ο μαλάκας είναι αυτός και αυτό με ενοχλεί
Δεν υπάρχουν πρότυπα για τους ανάπηρους η αυτά είναι πάντα πολύ στερεοτυπικά ε ;
Και πάντα οι ανάπηροι είναι επιστήμονες έχουν παραπάνω γνώσεις είναι καθηγητές επιστήμονες και έχουν σούπερ δυνάμεις. Είτε επειδή πιστεύουν ότι επειδή χάσανε κάτι έχουν μια υπερδύναμη σε κάτι άλλο η επειδή κάθεται σε ένα καροτσάκι δεν κάνει τίποτα άλλο από το να διαβάζει και να κάνει πειράματα.
Είσαι άνθρωπος τολμηρός και κοινωνικός
Ναι πολύ μιλάω εύκολα με κάποιον , έχω αυτοπεποίθηση για μένα και αυτό με βοήθησε και το θεωρώ σημαντικό ας πούμε ότι τα δικά μου γλυκά άρχισα να τα δίνω σε  μαγαζιά που θεωρώ πολύ ποιοτικά στο κέντρο της πόλης. Πήγα με πολύ αυτοπεποίθηση και το πρότεινα τους πήγα τα γλυκά και το κατάφερα να μπω στο κέτερινγκ τους.
Δεν θα πούμε τίποτα άλλο ενδιαφέρον … μην λένε να μια συνέντευξη από έναν ανάπηρο να πούμε κάτι ουάου που να  θέλει κάποιος να με γνωρίσει
Τι να πούμε πως κάνεις σεξ? (γέλια)
Τελειώνοντας να πούμε οτι σε  έχουμε χάσει τελευταία απο την πόλη και ρωτάει και κόσμος για σενα
Είδες; Αν δεν έχεις facebook ο κόσμος απλά ρωτάει για σένα δε σε ρωτά... Τέλος πάντων, ναι φέτος διορίστηκα ως αναπληρωτής δάσκαλος σε ένα Δημοτικό στη Μύκονο. Για αυτό και "χάθηκα".

Περνάς καλά εισαι ευχαριστημένος και ευτυχής μ αυτό που κάνεις

Εννοείται!'Όπως προανέφερα το ήθελα από μικρός. Τα παιδιά μου δίνουν πολύ ενέργεια παίρνοντας μου βέβαια άλλη τόση. Είναι σκέτη ζωντάνια. Νιώθω ότι κάθε μέρα μαθαίνω πολλά από αυτά και προσπαθώ να μην βαριούνται το μάθημα ποτέ. Το πρόβλημα με τη δουλειά μου είναι όταν ανακατεύονται κρατικοί μηχανισμοί αξιολόγηγής μας είτε το αναλυτικό πρόγραμμα σπουδών που πρέπει να ακολουθούμε, πράγματα που μόνο δυσχεραίνουν το έργο μας και το περιορίζουν-πλαισιώνουν-καθορίζουν αλλά αυτή είναι μια άλλη μεγάλη συζήτηση που χωράει άνετα σε μια άλλη ξεχωριστή συνέντευξη.

Γιατί όχι; Έχεις να δώσεις συνεντεύξεις ακόμα. Για πες μας πως είναι η Μύκονος τον χειμώνα;
Η Μύκονος είναι μια κούκλα. Μη σου πω και πιο όμορφη από το καλοκαίρι! Όχι ψέμματα θα ναι :) Είμαι πάνω από δυο μήνες στο νησί αλλά δε χορταίνω να κάνω βόλτες και να χάνομαι σε αυτόν τον γραφικότατο λαβύρινθο με τα στενάκια και τις σκάλες, τα ηλιοβασιλέματα από τη μικρή Βενετία, το ψάρεμα στον γυαλό της, και σίγουρα να γνωρίζω καινούργιο κόσμο μερικούς ντόπιους, περισσότερο αυτούς που ήρθαν περαστικοί και δεν μπόρεσαν να ξεκολλήσουν, είτε απλά τουρίστες-στριες της ημέρας από κρουαζιέρες. Αυτό δεν μετράει γιατί το κάνω παντού.


Πρώτη δημοσίευση
 http://parallaximag.gr

 http://parallaximag.gr/reportage/oi-zoes-ton-allon-konstantinos-gelasto-paidi

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget